Οι τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις που ίσως αλλάξουν την Ευρώπη

Προσδοκίες και φόβοι από την ψήφο Γάλλων, Ελλήνων, Γερμανών και Ιταλών

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  15:19

Ολα εξαρτώνται από τη μετακόμιση του ζεύγους Ολάντ - Τριερβελέρ στα Ηλίσια Πεδία

Τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις που ενδέχεται να αλλάξουν άρδην τους συσχετισμούς των πολιτικών δυνάμεων και των οικονομικών ιδεών που κυριαρχούν σήμερα η Ευρώπη διεξάγονται την Κυριακή. Διότι εκτός από τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία και από τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, κάλπες στήνονται για την εκλογή νέας κυβέρνησης στο κρατίδιο του Σλέσβιγκ-Χολστάιν, στη βόρεια Γερμανία και νέων δημοτικών αρχόντων στην Ιταλία.

Οι κάλπες που θα βγάλουν τον νέο πρόεδρο της Γαλλίας είναι αδιαμφισβήτητα οι κρισιμότερες από αυτές που θα βγάλουν βουλευτές στην Ελλάδα και το Σλέσβιγκ Χολστάιν και δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους σε περισσότερες από 1.000 ιταλικές πόλεις. Ενδεχόμενη εκλογή του Φρανσουά Ολάντ πιθανότατα θα αλλάξει τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης χρέους.

Ο σοσιαλιστής υποψήφιος έχει υποσχεθεί ότι αν εκλεγεί θα δώσει στην Ευρώπη την αναπτυξιακή πνοή που της έχει στερήσει η μικροσκοπική εμμονή Βερολίνου-Φραγκφούρτης (γερμανικής κυβέρνησης και Ευρωτράπεζας δηλαδή) στην άνευ όρων και πάση οικονομική και κοινωνική θυσία μείωση των ελλειμμάτων. Αίσθηση προκαλεί το συμπέρασμα ανάλυσης του πρακτορείου Bloomberg, που θεωρεί ότι έχει πει τόσα πολλά ο Ολάντ για την ανάπτυξη, που τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια της θητείας του θα είναι αδύνατο γι' αυτόν να μην τα προωθήσει, τουλάχιστον ως έναν βαθμό.

Φόβοι από τις ελληνικές κάλπες

Οι ελληνικές κάλπες ανησυχούν τους Ευρωπαίους επειδή η χώρα αποτέλεσε τη θρυαλλίδα της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους και μετατράπηκε κατά έναν τρόπο σε δοκιμαστικό σωλήνα των αντιαναπτυξιακών πολιτικών δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Δύο πράγματα φοβούνται οι εταίροι:

Πρώτον, την πιθανότητα παρενεργειών από μια εκ βάθρων ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Η ανακατανομή της πολιτικής εκπροσώπησης των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων με τη δημιουργία νέων κομμάτων δεν είναι προφανής λόγω του καίριου οικονομικού πλήγματος που έχει δεχθεί η μεσαία εισοδηματική τάξη.

Δεύτερον (και συναφές με το πρώτο), οι εταίροι φοβούνται την άνοδο κομματικών σχηματισμών με ακραίες πολιτικές και κοινωνικές θέσεις και αντιευρωπαϊκή ρητορική.

Δοκιμασία για τη Μέρκελ

Οι εκλογές στο κρατίδιο του Σλέσβιγκ-Χολστάιν αποτελούν ένα διπλό στοίχημα για τον κυβερνητικό συνασπισμό του οποίου ηγείται η γερμανίδα καγκελάριος.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται πρώτον στο συνεργαζόμενο με τους Χριστιανοδημοκράτες κόμμα των Ελευθέρων Δημοκρατών (FDP), το οποίο απηχεί τις απόψεις του βιομηχανικού κόσμου της Γερμανίας και αποτελεί εδώ και δεκαετίες τους κυβερνητικούς εταίρους είτε των Χριστιανοδημοκρατών είτε των Σοσιαλδημοκρατών για το σχηματισμό κυβέρνησης - παραδοσιακά στέλεχος του FDP αναλαμβάνει το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Εξωτερικών.

Στις τοπικές εκλογές των τελευταίων δύο χρόνων οι Ελεύθεροι Δημοκράτες έχουν αφανιστεί κυριολεκτικά - τα ποσοστά τους έπεσαν από το 7-8% στο... 1% κι αυτό μετά βίας. Αν και στις εκλογές της Κυριακής καταποντιστούν, τότε προβάλλει βέβαιος ο σχηματισμός κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού (Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών δηλαδή) μετά από τις εκλογές του φθινοπώρου του 2013.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται όμως και στην επίδοση του κόμματος της Ανγκελα Μέρκελστις εκλογές του Σλέσβιγκ-Χολστάιν (αλλά και στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, όπου διεξάγονται τοπικές εκλογές την επόμενη Κυριακή, 13 Μαΐου). Εν προκειμένω, στο Σλέσβιγκ-Χολστάιν το στοίχημα της Μέρκελ είναι να κρατήσει την τοπική κυβέρνηση (στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία επικρατούν οι Σοσιαλδημοκράτες). Χαριτολογώντας θα σημείωνε κανείς ότι τα χρώματα της τοπικής σημαίας του Σλέσβιγκ-Χολστάιν είναι μπλε-άσπρο-κόκκινο, όπως και της γαλλικής σημαίας, κι αυτό δεν αποτελεί καλό οιωνό για το κόμμα της καγκελαρίου...

Πρώτο τεστ για τον Μόντι

Στις δημοτικές εκλογές της Ιταλίας το «θύμα» είναι εύκολα προβλέψιμο (και δημοσκοπικά μετρήσιμο άλλωστε): ονομάζεται Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Το «μαύρισμα» του κόμματος του «καβαλιέρε» είναι οιονεί προδιαγεγραμμένο. Όπως άλλωστε και το μαύρισμα της ακροδεξιάς Λέγκας του Βορρά, που δεν έχει καταβάλει ακόμη το πολιτικό κόστος από το σκάνδαλο διαφθοράς που αποκαλύφθηκε προ μηνών και στο οποίο εμπλέκεται ο ηγέτης του Ουμπέρτο Μπόσι - ένας υπερφίαλος πολιτικός που καλλιεργούσε με επιμέλεια ένα προφίλ «ατσαλάκωτου Βορειοευρωπαίου».

Η καταψήφιση της δεξιάς του Μπερλουσκόνι και της ακροδεξιάς του Μπόσι θεωρείται δεδομένη. Αν όμως το εκλογικό σώμα εκλέξει με μεγάλη πλειοψηφία (και με μεγάλη συμμετοχή) δημοτικές παρατάξεις και υποψηφίους της Αριστεράς, τότε μοιραία η ψήφος του θα ερμηνευθεί ως αποδοκιμασία και της κυβέρνησης τεχνοκρατών του Μάριο Μόντι. Διότι ο Μόντι, ο οποίος έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα κατέβει στις γενικές εκλογές του Μαΐου 2013 στην Ιταλία, έχει θέσει σε εφαρμογή (σε συνεννόηση βεβαίως με τις Βρυξέλλες δηλαδή το Βερολίνο) ένα πρόγραμμα λιτότητας που έχει ως στόχο την εξοικονόμηση 20 δισ. ευρώ.

Το πρόγραμμα Μόντι βελτιώνει μεν τη δημοσιονομική εικόνα της Ιταλίας, αλλά βυθίζει την ιταλική οικονομία βαθύτερα στην ύφεση - είναι η τέταρτη από το 2001 για τη γειτονική χώρα. Το ερώτημα της ανάπτυξης είναι, βεβαίως, πρωταρχικό και στην Ιταλία. Όπως και το συναφές ερώτημα της απασχόλησης. Διότι στην Ιταλία, όπως και στις 16 από τις 17 χώρες της ζώνης του ευρώ (η Γερμανία εξαιρείται), η ανεργία εκτινάχθηκε στο υψηλότερο επίπεδο από «κτίσεως» ευρωζώνης.

Οι ευρωπαϊκές πολιτικές, όμως, για την τόνωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης θα επανακαθοριστούν πιθανότατα σε περίπτωση που μετακομίσουν ο Φρανσουά Ολάντ με τη συμβία του Βαλερί Τριερβελέρ, από το 15ο Διαμέρισμα του Παρισιού, όπου διαμένουν, στο «αριστοκρατικότερο» 8ο Διαμέρισμα και στην οδό Φομπούρ Σεντ Ονορέ συγκεκριμένα, όπου βρίσκεται το Μέγαρο των Ηλυσίων.

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=456118

Απίστευτο κι όμως αληθινό... Αξιολόγηση εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης από τη μονοπρόσωπη ΕΠΕ INTRAWAY, του αιρετού Ζαχαρία Καψαλάκη

Αρθρογράφος: ΚΑΨΑΛΑΚΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ

27/04/2012 - 08:28

Ζαχαρίας Καψαλάκης                                                     Μεσαρά  23 Απριλίου 2012 Αιρετός ΠΥΣΠΕ  Ηρακλείου Email:  zkapsala@otenet.gr 4ο Ενημερωτικό Απριλίου 2012 (Ενημερωτικό 6ο  έτους 2012) Αγαπητοί Συνάδελφοι Θέμα : Απίστευτο και όμως αληθινό… Αξιολόγηση εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης από τη μονοπρόσωπη ΕΠΕ INTRAWAY …  Ποιος Σεπτέμβρης; Η αξιολόγηση έφτασε... Πρώτα θύματα της οι συνάδελφοι της παράλληλης στήριξης! Παρά τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών και τις υποσχέσεις του Υπουργού Παιδείας, ότι οποιαδήποτε απόφαση για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών θα ληφθεί μετά τις εκλογές, σύμφωνα με τη με αριθμό 3917/2-4-2012 εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου ξεκίνησε. Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών άρχισε με τον ποιο δραματικό για την ιστορία της εκπαίδευσης τρόπο και την ανέλαβε μία ιδιωτική μονοπρόσωπη εταιρία, η οποία αναδείχθηκε ανάδοχος του έργου. Όπως αναφέρεται στην ίδια εγκύκλιο, που στάλθηκε στα σχολεία, στο πλαίσιο της «Εξωτερικής Αξιολόγησης» των Πράξεων «Πρόγραμμα εξειδικευμένης εκπαιδευτικής υποστήριξης για ένταξη μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες» πρόκειται να διανεμηθούν έντυπα ερωτηματολόγια αξιολόγησης από μία ιδιωτική εταιρία και επιπρόσθετα να γίνουν συνεντεύξεις με επιτόπιες επισκέψεις σε σχολικές μονάδες, οι οποίες επιλέχθηκαν τυχαία. Στο παιχνίδι της αξιολόγησης μπαίνουν σε ρόλο ταχυδρόμου, οι διευθυντές των σχολικών μονάδων που υποχρεώνονται να διανείμουν σε εκπαιδευτικούς και γονείς τα ερωτηματολόγια αξιολόγησης για να τα συμπληρώσουν και στη συνέχεια να τα διαβιβάσουν στην ανάδοχο εταιρεία… Ουσιαστικά υποβαθμίζεται ο ρόλος τους και υποτιμάται η θέση τους…   Συνάδελφοι  Για μια ακόμη φορά οι νέοι συνάδελφοι, αναπληρωτές και κακοπληρωμένοι όλοι τους, γίνονται θύματα… Χωρίς να έχουν κατάλληλη ειδίκευση, κληθήκαν να στελεχώσουν δύσκολες θέσεις…              Χωρίς να έχουν στοιχειώδη επιμόρφωση, κλήθηκαν να στηρίξουν βαριές περιπτώσεις, ως επί το πλείστον.  Χωρίς να έχουν την κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή, καθώς τα σχολεία δεν έχουν πλέον πόρους, στήριξαν  δυο χρόνια τώρα, ένα θεσμό δημιουργημένο στο πόδι και που έγινε μόνο και μόνο για να απορροφήσει κονδύλια και να μειώσει την ανεργία. Και αυτό θα φανεί καλύτερα όταν σε δυο χρόνια που θα ολοκληρωθεί το ΕΣΠΑ, ο θεσμός αυτός θα πάψει να υπάρχει…  Χωρίς να γνωρίζει κανείς ποιο θα είναι το αποτέλεσμα αυτής της αξιολόγησης και αν θα έχει συνέπειες για τους συναδέλφους που δούλεψαν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα…   Συνάδελφοι   Αντισταθείτε οι καιροί είναι ποιο επικίνδυνοι από ποτέ. Αντισταθείτε στην εμπορευματοποίηση της παιδείας και στην εισβολή καλοπληρωμένων ιδιωτικών εταιρειών στην εκπαίδευση. Αντισταθείτε σ’ αυτή τη μορφή της αξιολόγησης, που ξεκινά πρώτα από τον αδύνατο χώρο της ειδικής αγωγής για να επεκταθεί στη συνέχεια σ’ όλη την εκπαίδευση. Αντισταθείτε στον υποβιβασμό του ρόλου του Διευθυντή που «οφείλει» όπως αναφέρεται να συνεργαστεί με μία ιδιωτική εταιρεία. Αντισταθείτε στον υποβιβασμό των εκπαιδευτικών, στον ευαίσθητο χώρο της ειδικής αγωγής, που πρόκειται να εξαναγκαστούν να συμμετέχουν σε μία έρευνα, όπως «συγκαλυμμένα» ονομάζεται η αξιολόγηση, αναφέροντας ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, χωρίς να διασφαλίζεται το απόρρητο. Αντισταθείτε στο νέο ρόλο υποβάθμισης που το Υπουργείο Παιδείας επιφυλάσσει στα ΚΕΔΔΥ όλης της χώρας, λίγο πριν την ολοκληρωτική κατάργηση τους, αφού τη δική τους επιστημονική εργασία αναλαμβάνει μία ιδιωτική εταιρεία. Συνάδελφοι  Η ειδική αγωγή στην Ελλάδα παραμένει «ανάπηρη» και χρειάζεται στήριξη… Η ειδική αγωγή όπως δουλεύει, είναι ο καθρέπτης μιας χώρας, είναι ο πολιτισμός μια χώρας… Και πως να σχολιάσουμε αλήθεια το θέμα, όταν ΟΛΗ Η ΚΡΗΤΗ διαθέτει ένα Σχολικό Σύμβουλο ειδικής αγωγής για Α/θμια και Β/θμια εκπαίδευση…  Και πως να σχολιάσουμε αλήθεια το θέμα, όταν οι εργαζόμενοι στην ειδική αγωγή σε Α/θμια και Β/θμια εκπαίδευση απολύονται κάθε Ιούνιο και είναι άγνωστο να θα δουλέψουν ξανά τον επόμενο Σεπτέμβριο… Και πως να σχολιάσουμε αλήθεια το θέμα, όταν πριν λίγες μέρες δόθηκαν οργανικές θέσεις στα ΕΕΕΚ όλης της χώρας χωρίς να ρωτηθούν όχι μόνο τα ίδια τα ΕΕΕΕΚ, αλλά ούτε οι οι Δ/νσεις Β/θμιας Εκπ/σης… Και πως να σχολιάσουμε αλήθεια το θέμα, όταν πριν λίγο καιρό τα ΚΕΔΔΥ όλης της χώρας, αντί να στελεχωθούν και να αναβαθμιστούν, καταργήθηκαν… Περιμένουμε τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π. Ε. και τη ΔΟΕ να πάρουν θέση σε μια κατάσταση που είναι προάγγελος τη μας περιμένει όλους τον προσεχή Σεπτέμβρη… Με συναδελφικούς χαιρετισμούς  Ζαχαρίας Καψαλάκης Αιρετός ΠΥΣΠΕ Ηρακλείου Όσοι συνάδελφοι επιθυμούν να λαμβάνουν την ενημέρωση που στέλνω στα σχολεία στο προσωπικό τους ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (και τους καλοκαιρινούς μήνες), μπορούν να μου το στείλουν μήνυμα στο:  zkapsala@otenet.gr– Επίσης έχω σελίδα στο Facebook (το όνομά μου με ελληνικούς χαρακτήρες ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΨΑΛΑΚΗΣ, αλλά μόνο για εγγραφές, καθώς έχει γεμίσει) για άμεση καθημερινή ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων. Όποια σχολεία ή συνάδελφοι, δεν επιθυμούν να λαμβάνουν πλέον ενημερωτικά μου, να με ενημερώσουν…   Πηγή:alfavita.gr

Θα κατέβουμε από το τρένο, λίγο πριν αλλάξει πορεία;

Tου Κωστα Kαλλιτση

Η Ιστορία δείχνει ότι η Ευρώπη ανοίγει δρόμο προς την ολοκλήρωσή της μέσα από την αντιμετώπιση των κρίσεων που κάθε φορά αντιμετωπίζει. Είναι αλήθεια ότι, μετά τριάντα χρόνια παγκόσμιας κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού, βρέθηκε ανήμπορη να αντιμετωπίσει την πρώτη συστημική κρίση του διεθνοποιημένου καπιταλισμού, το 2008. Σήμερα, στα ύφαλα της κρίσης εξοκέλλουν κυβερνήσεις - Ιρλανδίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας, Ελλάδας, Ιταλίας, τώρα Γαλλίας, Ολλανδίας και Ρουμανίας. Απειλείται η Ισπανία και ξορκίζει τον κίνδυνο η Ιταλία. Πέφτουν οι ρυθμοί μεγέθυνσης. Το ευρωπαϊκό πιστωτικό σύστημα αναπνέει με τον τεχνητό πνεύμονα που του προσφέρουν Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και φορολογούμενοι. Και τα δημόσια ελλείμματα διευρύνονται: Σύμφωνα με την Eurostat, εξαιτίας της κρίσης, αυτά τα ελλείμματα αυξήθηκαν κατά 603 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 300 δισ. προστέθηκαν στο έλλειμμα του γερμανικού κράτους. Ωστόσο, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η Ευρώπη έκανε βήματα. Το 2010, η Ευρωζώνη πέταξε στα άχρηστα τη ρήτρα περί μη διάσωσης κράτους-μέλους της (διασώθηκαν Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία), τροποποίησε την Ευρωπαϊκή Συνθήκη και δημιούργησε ειδικό μηχανισμό διάσωσης κρατών, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), ενώ η ΕΚΤ άρχισε να αγοράζει ομόλογα με κριτήριο τη διάσωση κρατών - με αξιολόγηση Β και C. Το 2011, τα ευρωπαϊκά κράτη για πρώτη φορά εγγυήθηκαν το χρέος κράτους της Ευρωζώνης (ημών…) ακυρώνοντας πρακτικά το άρθρο 125 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης. Και το EFSF απέκτησε την ευλυγισία να παρεμβαίνει προληπτικά υπέρ ενός κράτους, πριν εκδηλωθεί η κρίση του χρέους του. Αν η Ευρώπη είχε μείνει αδρανής, θα είχε σωριαστεί σε ερείπια. Ηδη, ο Φρ. Ολάντ ζητά μεταρρύθμιση της πολιτικής Σαρκοζί-Μέρκελ. Προχτές, Παρασκευή, οι Μ. Μπαρόζο και Μ. Μόντι συμφώνησαν ότι η δημοσιονομική πειθαρχία δεν αρκεί, πρέπει να συνοδευτεί από στοχευμένες επενδύσεις, ώστε να τονωθεί η ζήτηση. Απέχουμε πολύ από τη διαμόρφωση μιας συνεκτικής ευρωπαϊκής στρατηγικής, αλλά οι συζητήσεις για την παροχή ρευστότητας, για το ευρωομόλογο και για το ρόλο της ΕΚΤ ως τελικού εγγυητή του χρέους, πυκνώνουν. Κι αυτό, επειδή γίνεται κατανοητό ότι απειλείται το ευρώ. Κι αν καταστραφεί το ευρώ, η Ευρώπη δεν θα ισορροπήσει σε κάποιο προηγούμενο επίπεδο συνεργασίας - ούτε στην Ενιαία Αγορά του 1986 ούτε καν στην Ευρωπαϊκή Ενωση Πληρωμών του 1950. Θα συρθεί σε νέο μεγάλο διχασμό, μέσα σε συνθήκες προϊούσας φτώχειας για την ίδια και μεταφοράς της παραγωγής του πλούτου στις αναπτυσσόμενες χώρες. Διακινδυνεύοντας τη δημοκρατία της και, βεβαίως, την ειρήνη. Η θέση της Ελλάδας είναι στην Ευρώπη. Γιατί αυτή είναι το ευνοϊκό πεδίο για τη δικαίωση αγώνων και θυσιών, με την οικοδόμηση μιας βιώσιμης ανάπτυξης. Αν υποχρεωνόμασταν να αποσυρθούμε από το ευρώ, το κόστος θα ήταν βαρύ: Με μία εύλογη πτώση της ισοτιμίας της δραχμής 50%, το χρέος σε δραχμές θα διπλασιαζόταν, η αξία γης και ακινήτων θα μειωνόταν 50% σε ξένο νόμισμα, η αξία επιχειρήσεων και η μισθωτή εργασία θα φθήναιναν δραστικά λόγω μείωσης τζίρων και υψηλού πληθωρισμού - η χαρά της συμμορίας της δραχμής. Το βιοτικό επίπεδο θα βυθιζόταν σε επίπεδα της 10ετίας του ’50 και ο κοινωνικός ιστός θα διαλυόταν. Σκληροί διχασμοί και τυφλές συγκρούσεις θα γίνονταν το πρόσφορο πεδίο για τους εγκληματίες τρομοκράτες και για αυταρχικούς «σωτήρες». Θα βιώναμε εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις. Η Ελληνική Δημοκρατία θα μάτωνε. Και ουδείς θα ήταν αθώος του αίματος… Το διακύβευμα των επικείμενων εκλογών είναι αν θα μείνουμε και θα συνεχίσουμε την προσπάθεια μέσα στην Ευρωζώνη. Με την ανάδειξη ισχυρής πλειοψηφίας του ευρύτερου φάσματος των δυνάμεων που έχουν ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Και με την υποχρέωσή τους να συνεννοηθούν, σεβόμενοι τις διεθνείς υποχρεώσεις μας, στη βάση μιας πολιτικής μεταρρυθμίσεων με κοινωνική δικαιοσύνη. Με στόχο να πετύχουμε πρωτογενή πλεονάσματα και να αρχίσουμε να ξεκλειδώνουμε τις διεθνείς αγορές (δει δη χρημάτων για την ανάπτυξη…), να αναστρέψουμε την ύφεση το 2013 και να θεμελιώσουμε μια βιώσιμη ανάπτυξη που θα επιτρέψει την αναπλήρωση των εισοδηματικών απωλειών μετά το 2014. Δεν υπάρχουν περιθώρια για χαλάρωση. Αλλά η δύσκολη προσπάθεια που κάνουμε διευκολύνεται με τις αλλαγές που κυοφορούνται στην Ευρώπη. Θα ήταν κρίμα, λοιπόν, αν πεταγόμασταν έξω από το ευρωπαϊκό τρένο την τελευταία στιγμή, λίγο πριν αυτό αλλάξει κατεύθυνση. Αν μέναμε μόνοι, σε μια περιοχή που βρίθει εντεινόμενων αβεβαιοτήτων, να βλέπουμε το τρένο να φεύγει προς την κατεύθυνση που επιθυμούσαμε. Αλλά, χωρίς εμάς... http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_29/04/2012_439810