Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρευνα - Καινοτομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρευνα - Καινοτομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2012

Οι δυσκολίες του να... επιμένεις ελληνικά

Έρευνα του ΚΕΠΚΑ για τις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων
Οι δυσκολίες του να... επιμένεις ελληνικά
Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε ότι τα προϊόντα που αγοράζουμε είναι πράγματι ελληνικά;

8
εκτύπωση 
 
Μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι το κρέας ή το κάποιο άλλο προϊόν είναι ντόπιο; Τι ακριβώς σημαίνει η έννοια «ελληνικό προϊόν»; Πόσο ενδιαφέρει τους Έλληνες καταναλωτές να αγοράζουν τρόφιμα ελληνικής προέλευσης;

Σε αυτά και άλλα παρόμοιας φύσης ερωτήματα καλούνται να απαντήσουν όσοι συμμετάσχουν στη μεγάλη έρευνα του Κέντρου Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕΠΚΑ ), η οποία διεξάγεται αυτές τις μέρες μέσα από την ιστοσελίδα της οργάνωσης. Κίνητρο για την πραγματοποίηση της έρευνας «ήταν ακριβώς το γεγονός ότι ενώ οι καταναλωτές αναζητούν το ελληνικό τρόφιμο, δεχόμενοι κιόλας πολλές φορές να το πληρώσουν ακριβότερα σε σχέση με το εισαγώμενο, δεν γνωρίζουν, ούτε και υπάρχει αυτή τη στιγμή τρόπος να είναι βέβαιοι για το αν αυτό που τους πουλιέται ως ελληνικό είναι πράγματι ελληνικό», λέει ο πρόεδρος του ΚΕΠΚΑ κ. Νίκος Τσεμπερλίδης.

Η έρευνα διεξάγεται στην ιστοσελίδα του ΚΕ.Π.ΚΑ., στο λογαριασμό στο ΚΕ.Π.ΚΑ. στο Facebook και στο Twitter, μέσω τηλεφωνικών επικοινωνιών, με διανομή ερωτηματολογίων σε μαζικούς χώρους (εργασίας, συλλόγους κ.λπ.) και με συμπλήρωση ερωτηματολογίων από τους καταναλωτές που επισκέπτονται τα γραφεία του ΚΕ.Π.ΚΑ. Τα αποτελέσματα της έρευνας θα παρουσιαστούν, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Διατροφής (16 Οκτωβρίου), με δελτία τύπου και συνεντεύξεις.

«Στόχος μας είναι να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο ώστε να είναι σίγουρος για το τι αγοράζει κάθε φορά, ακόμα και χρειαστεί να ρωτήσει επίμονα τον έμπορο από τον οποίο προμηθεύεται τρόφιμα», λέει ο κ. Τσερμπρλίδης προσθέτωντας πως σε πολλούς τομείς, όπως π.χ.το κρέας, η συντριπτική πλειοψηφία της κατανάλωσης στην Ελλάδα προέρχεται από εισαγωγές. «Την ίδια στιγμή δεν υπάρχει κρεοπωλείο ανά την επικράτεια που να μην επαίρεται για το ντόπιο κρέας που διαθέτει», σχολιάζει ο κ. Τσεμπερλίδης.

Ο κωδικός 520 δεν σημαίνει απαραίτητα ελληνικό προϊόν

«Ένας από τους μύθους που θέλουμε να ξεδιαλύνουμε είναι εκείνη η περίφημη ιστορία με τον κωδικό 520 στην αρχή του barcode κάθε προϊόντος. Επικρατεί λανθασμένη εντύπωση ότι το αυτό σημαίνει πως πρόκειται πάντα για προϊόν ελληνικής προέλευσης. Αυτό δεν ισχύει, μπορεί απλά να συσκευάζεται στην Ελλάδα, ο κωδικός αυτός έχει σημασία περισσότερο για τις οικονομικές συναλλαγές των εταιριών και όχι για να διαπιστώσεις αν ένα προϊόν είναι ελληνικό», λέει ο κ. Τσεμπερλίδης.

Το ΚΕΠΚΑ ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Οργανώσεων Καταναλωτών συμμετέχει και αυτό στην προσπάθεια δημιουργίας ενός συστήματος που θα αποτυπώνει με απόλυτα διαφανή τρόπο τη χώρα προέλευσης στον τομέα των τροφίμων. «Είναι κάτι που ζητούν οργανώσεις τόσο στις βόρειες όσο και στις νότιες ευρωπαϊκές χώρες. Ο καταναλωτικός πατριωτισμός είναι πανευρωπαϊκό φαινόμενο, που βοήθηκε από την κρίση. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές οι αγορές κατακλύζονται από προϊόντα από τρίτες χώρες όπως η Κίνα» λέει ο κ. Τσεμπερλίδης. «Δεν είναι μόνο θέμα ποιότητας ή τιμής των συγκεκριμένων προϊόντων. Πάνω από όλα είναι θέμα δημόσιας υγείας».


http://www.tovima.gr/society/article/?aid=473378

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2012

A laser beam 1,000 times more powerful than the U.S.


(Time.com) -- For all the heady talk about misleadingly "deific," recently confirmed quantum specks named after Scottish physicists, another kind of historic event just transpired: a record-shattering laser beam that, in a single shot fired on July 5, 2012, generated more power than the United States does at any single instant.
Spooky or astonishing? How about both. Think of it as "extreme sports science," a kind of lab-based game of automatic one-upmanship where researchers fiddle with incredibly complex, painstakingly calibrated machinery to produce unprecedented results -- then outdo them.
That's what the National Ignition Facility -- home to the world's largest laser -- just did when it pulled the trigger on 192 beams of optically amplified, electromagnetic radiation-emitting light, all fired within a few trillionths of a second of each other, to deliver 500 trillion watts (or terawatts) of "peak power" and 1.85 megajoules of ultraviolet laser light.
Framed in more eye-catching terms: The NIF says 500 terawatts outpaces the entire U.S. for power used "at any instant in time," and that 1.85 megajoules amounts to roughly 100 times what any other laser produces regularly. No wonder those two power unit prefixes (tera, mega) come from Greek words meaning "monster" and "great."
Then again, what else would you expect from a laser housed in a building the size of three football fields, or a science lab with a word like "ignition" in its moniker?
The NIF, located in Livermore, California, came online in March 2009, and its goals are manifold: Its primary mission, given funding by the National Nuclear Security Administration (NNSA) -- "a semi-autonomous agency within the U.S. Department of Energy responsible for enhancing national security through the application of nuclear science to the nation's national security enterprise" -- is to duplicate what happens in contemporary nuclear weapons, in part to render underground nuclear testing unnecessary.
But it's also a repository for scientists -- the same sort that poke around at sub-sub-atomic levels for elemental quantum particles -- looking to understand "extreme states of matter that exist in the centers of planets, stars and other celestial objects."
And last but not least -- well beyond the holster-loaded conventions of mere pulp sci-fi skirmishing -- the NIF laser is about puzzling out something called "fusion ignition": the point at which nuclear fusion reactions become self-sustaining, to, in the NIF's words, "provide abundant and sustainable clean energy."
Fusion reaction is arguably the most exciting of the NIF's goals: to catalyze self-sustaining nuclear fusion, wherein two light atomic nuclei "fuse" together and produce a single heavier nucleus while converting some of that mass to incredible amounts of energy. That, in so many words, is how stars are born, and it's something scientists have been working to achieve since the 1950s.
The 500-terawatt shot on July 5 brings scientists closer to solving a longstanding physics challenge and arguably the field's holy grail: getting back more energy than you give.
"The 500 TW shot is an extraordinary accomplishment by the NIF Team, creating unprecedented conditions in the laboratory that hitherto only existed deep in stellar interiors," said MIT physicist Dr. Richard Petrasso in a statement on the NIF's site. "For scientists across the nation and the world who, like ourselves, are actively pursuing fundamental science under extreme conditions and the goal of laboratory fusion ignition, this is a remarkable and exciting achievement."
The July 5 shot was actually the NIF's third in a series of test fires, a series that's seen power ramped up by nearly 100 terawatts since March 15, when the NIF fired a shot that delivered 1.8 megajoules and peak power of 411 terawatts.
And while electricity produced by sustained, controlled fusion reactions may not be commercially viable, well, ever, depending whom you talk to -- some say 30 to 40 years; others say indefinitely given the technical challenges of putting star-stuff in a container -- the July 5 laser shot appears to be a major step forward.
"NIF is becoming everything scientists planned when it was conceived over two decades ago," said NIF Director Edward Moses of the July 5 shot. In January 2012, Moses predicted that fusion ignition would happen "in the next 6-18 months."
We're getting close, in other words, to what you might call "the end of the beginning" of the very long -- and expensive: an experimental international fusion reactor being built in France is said to cost 16 billion euros, or nearly US$20 billion -- road to theoretically limitless energy generation.



Παρασκευή 6 Απριλίου 2012

Το Internet μπροστά στα μάτια μας


Η Google παρουσίασε ένα ζευγάρι γυαλιά που συνδέονται με το διαδίκτυο

Τα κομψά ιντερνετικά γυαλιά που παρουσίασε η Google. Δείτε το σχετικό βίντεο
Νέα Υόρκη 

H Google ανήρτησε στο κοινωνικό δίκτυο της Google+ φωτογραφίες και βίντεο των πολυαναμενόμεων γυαλιών που σχεδιάζουν οι τεχνικοί της. Η ιδέα έχει λάβει την ονομασία «Project Glass» και στόχος είναι η δημιουργία ενός ζευγαριού γυαλιών που θα επιτρέπουν σε αυτόν που τα φορά να συνδέεται με το Internet χωρίς να περιορίζεται η ορατότητα του. Θα μπορεί δηλαδή να διαβάζει τα e-mail του, να βλέπει βίντεο ή να σερφάρει στο Διαδίκτυο ενώ κάθεται στον καναπέ και παρακολουθεί τηλεόραση, ενώ περπατά ή ακόμη και όταν οδηγάει.
Τα web-γυαλιά
Οι φωτογραφίες που δημοσίευσε ο γίγαντας του κυβερνοχώρου δείχνουν ένα ζευγάρι γυαλιών με κομψό, εργονομικό σκελετό. Αν και η εταιρεία δεν έχει δώσει στη δημοσιότητα λεπτομέρειες και στοιχεία για τα γυαλιά, αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι αποτελούνται από ημιδιαφανείς φακούς-οθόνες που έχουν προσαρμοσμένες επάνω τους μικροσκοπικές κάμερες.
Στο βίντεο που ανήρτησε η Google γίνεται σαφές ότι τα γυαλιά δέχονται φωνητικές εντολές από τον κάτοχό τους (ο οποίος θα έχει πρόσβαση σε όλες τις δημοφιλείς υπηρεσίες της εταιρείας όπως το μετεωρολογικό δελτίο και οι  χάρτες) γεγονός το οποίο θα τον βοηθά πολύ όταν βρίσκεται εν κινήσει. Επίσης τα γυαλιά επιτρέπουν στον χρήστη τους να τραβάει φωτογραφίες και να πραγματοποιεί ή να δέχεται βιντεοκλήσεις.
Τι δεν γνωρίζουμε
Ερωτηματικό αποτελεί αν τα γυαλιά συνοδεύονται από ακουστικά ή έχουν ενσωματωμένο κάποιο άλλο σύστημα που θα επιτρέπει στον κάτοχό τους να ακούει μουσική. Επίσης η εταιρεία δεν αποκαλύπτει πότε θα κυκλοφορήσουν στην αγορά και ποια θα είναι η τιμή τους. Τα στελέχη της Google δηλώνουν ότι τα γυαλιά βρίσκονται ακόμη σε φάση ανάπτυξης και ότι ζητούν τη γνώμη, τις απόψεις και τις προτάσεις του κοινού.«Δημοσιεύουμε αυτές τις πληροφορίες επειδή θέλουμε να ξεκινήσουμε μια συζήτηση γύρω από τα γυαλιά και να δεχτούμε τις πολύτιμες απόψεις σας» αναφέρεται σε ανακοίνωση του Google X, του ερευνητικού τομέα της εταιρείας στα εργαστήρια του οποίου αναπτύσσονται αυτά τα γυαλιά.
http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=452002&h1=true

Κυριακή 1 Απριλίου 2012

Η ώρα της πραγματικής οικονομίας


Χιλιάδες άρθρα έχουν γραφτεί και άπειρες αναλύσεις έχουν γίνει για το τι έφταιξε και η χώρα μας κατέληξε στα χέρια του ΔΝΤ και της νεοπαγούς τρόικας. Ανάλογα με την πολιτική και οικονομικοκοινωνική σκοπιά που βλέπει ο καθένας τα πράγματα, αποδίδει ευθύνες στο μεταπολιτευτικό οικονομικό μοντέλο, στο ξεχαρβάλωμα της Δημόσιας Διοίκησης από τη δεκαετία του 1980 και μετά, στη χαμηλή ποιότητα πολιτικής διακυβέρνησης, στην είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ και στην ευρωζώνη, στους χειρισμούς της τελευταίας επταετίας (ή διετίας), στα μεγάλα προβλήματα της παιδείας εδώ και 30 χρόνια, στην έντονη ροπή στην κατανάλωση και σε πλείστους άλλους λόγους ων ουκ έστιν αριθμός.

Μολονότι η κριτική και βεβαίως η αυτοκριτική, ατομική και συλλογική, πρέπει να γίνει και τα συμπεράσματα να εξαχθούν ώστε να αποφύγουμε τα ίδια λάθη στο μέλλον, τα μείζονα θέματα για την Ελληνίδα και τον Ελληνα σήμερα είναι δύο: πρώτον, μήπως η κατάσταση ξεφύγει τελείως και βρεθούμε χωρίς δουλειά; Θα μείνουμε στο ευρώ; Και δεύτερον και εξίσου σημαντικό, πώς θα επανέλθει η χώρα στον δρόμο της υγιούς ανάπτυξης που θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας, φορολογικά έσοδα (άρα λειτουργία του κράτους) και αισιοδοξία για ένα καλύτερο αύριο;

Θα προσπαθήσω να εστιάσω στο δεύτερο. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Υπάρχει όμως πάνω από όλα μια αναγκαία συνθήκη: Η πολιτική σταθερότητα. Αν το εκλογικό αποτέλεσμα της προσεχούς αναμέτρησης δώσει τη δυνατότητα σχηματισμού ισχυρής κυβέρνησης, ικανής να παίρνει αποφάσεις που μπορεί να έχουν πρόσκαιρο «πολιτικό κόστος» (η αποφυγή του μας έχει κάνει μεγάλο κακό ως κοινωνία και ως χώρα) αλλά μεσοπρόθεσμα επιδρούν ευεργετικά, τότε μπορούμε να κοιτάξουμε το μέλλον πολύ πιο σίγουρα.

Το PSI και το «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους υπήρξε ένα καίριο και σημαντικό επίτευγμα. Ομως, οι ευεργετικές ρυθμίσεις του δεν αρκούν αν δεν ενεργοποιηθεί η οικονομία. Και αντίθετα με ό,τι συνέβαινε με κεϊνσιανού τύπου προσεγγίσεις κατά το παρελθόν, ο δημόσιος τομέας δεν έχει τους πόρους για να αντιμετωπίσει την υφεσιακή δυναμική της οικονομίας. Η παρουσία μας όμως στην ευρωζώνη μάς εξασφαλίζει ότι δημόσια έργα μπορούν να προχωρήσουν με υλοποίηση προγραμμάτων ΣΔΙΤ και πόρων ΕΣΠΑ μεγάλης προτεραιότητας.

Ομως το βασικό εργαλείο ανάπτυξης της μεταπολίτευσης, δηλαδή το καταναλωτικό μοντέλο, δεν είναι πλέον διατηρήσιμο και γιατί η κοινωνία δεν το αποδέχεται αλλά κυρίως γιατί δεν υπάρχουν οικονομικοί πόροι για να το υποστηρίξουν. Οι εγχώριες καταθέσεις έχουν μειωθεί κατά περίπου 30%, οι δε τράπεζες δεν έχουν ακόμη πρόσβαση στις διεθνείς αγορές με αποτέλεσμα η χρηματοδότηση των νοικοκυριών και επιχειρήσεων να μειώνεται διαρκώς σε σταθερές τιμές. Πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι και η ζήτηση δανείων έχει μειωθεί δραματικά, αφού η καταναλωτική εμπιστοσύνη των ελλήνων πολιτών είναι στο χαμηλότερο σημείο πολλών ετών, αν όχι δεκαετιών.

Δεν μένει καμιά αμφιβολία ότι η μοναδική ατμομηχανή ανάπτυξης είναι οι ιδιωτικές επενδύσεις. Για να υπάρχουν όμως ιδιωτικές επενδύσεις χρειάζεται εκτός από την πολιτική σταθερότητα που αναφέραμε και η απαραίτητη ρευστότητα.
Και εδώ βοηθάει το PSI με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (ελπίζω με όρους που δεν οδηγούν στη μετατροπή τους σε ΔΕΚΟ). Η επιστροφή της εμπιστοσύνης στις τράπεζες θα φέρει και επιστροφή των ιδιωτικών καταθέσεων, που με τη σειρά της θα οδηγήσει σε μείωση των επιτοκίων και στη σταδιακή έναρξη επαναχρηματοδότησης της οικονομίας εκ μέρους των τραπεζών.

Ο ενάρετος κύκλος της οικονομίας μπορεί έτσι να αρχίσει εφόσον συνοδευτεί:
1. Από την επικέντρωση του νέου αναπτυξιακού μοντέλου σε τομείς όπως η Ναυτιλία (Πειραιάς = City), η αποκεντρωμένη βιομηχανία με αξιοποίηση και υπεραξία σε εγχώριες πρώτες ύλες, ο τουρισμός, η ενέργεια, η ανάπτυξη κάθε μορφής ορυκτού πλούτου (και βέβαια υδρογονανθράκων), η αγροτική παραγωγή με καινοτόμα τεχνολογία και marketing, η διαχείριση αποβλήτων, τα οργανωμένα logistics.
2. Από τη σταδιακή αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτείας και ιδιωτικού τομέα που έχει σοβαρά τραυματιστεί, με πολλαπλές δράσεις, όπως την υλοποίηση όλων των μεταρρυθμίσεων που έχουν εξαγγελθεί, ένα νέο, δίκαιο και σταθερό φορολογικό πλαίσιο, απλοποίηση διοικητικών διαδικασιών, ενίσχυση του ρόλου των Ρυθμιστικών Αρχών στη θέση της πολιτο-κομματικής εξουσίας, τακτοποίηση υποχρεώσεων Δημοσίου (ΦΠΑ, κτλ.).
3. Από τη μεταρρύθμιση του δικαστικού πλαισίου και κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την ταχεία απονομή δικαιοσύνης.
Μέσα από την καταστροφή που έχει συντελεστεί υπάρχουν οι δυνατότητες να δημιουργηθεί ένα καλύτερο αύριο. Με περισσότερη και βεβαίως πολύ πιο παραγωγική συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, μακριά από το κρατικιστικό μοντέλο των τελευταίων δεκαετιών.

Εχει φτάσει η ώρα της πραγματικής οικονομίας: οι κάθε ειδών φούσκες του real estate, των κοινοτικών επιχορηγήσεων, του Χρηματιστηρίου, του χαμηλότοκου και πανεύκολου τραπεζικού δανεισμού που παρέτειναν για χρόνια τη συλλογική ευδαιμονία, εξαφανίστηκαν. Οσο πιο γρήγορη και αποτελεσματική είναι η στροφή της πολιτικής και της κοινωνίας στις πραγματικές αξίες της οικονομίας, τόσο πιο γρήγορα θα έρθει η ανάκαμψη.


Ο κ. Ευάγγελος Μυτιληναίος είναι επιχειρηματίας.

Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012

«Κάψτε τα πλοία» της επιστροφής: φυγή προς τα μπρος!






Ο νέος πατριωτισμός του Made in Greece! Η Ελλάδα των παραγωγών, των καινοτόμων, των δημιουργών, η Ελλάδα των νέων “Αργοναυτών”, η Ελλάδα της αξιοκρατίας, της δικαιοσύνης και της αριστείας μπορεί και πρέπει να υπερκεράσει την “Ελλάδα” της μιζέριας, του παρασιτισμού, της διαφθοράς, της καταστροφής και αυτοκαταστροφής, της υστερικής δημαγωγίας! Καιρός να τελειώνουμε με την επιτάφια θρηνολογία!

Μετά το PSI τι; Μετά τον τερματισμό, τουλάχιστον το αμέσως επόμενο διάστημα της θεμελιώδους αβεβαιότητας “χρεωκοπία και κατάρρευση προς τη δραχμή”, τι; Μετά τι; Η αναδιάρθρωση και η διαγραφή χρέους είναι μόνο μια σημαντική μάχη. Ο πόλεμος είναι μπροστά. Το καθοριστικό του μέτωπο έχει όνομα: Νέο Εθνικό Αναπτυξιακό Πρότυπο. Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης, Παραγωγικής Ανασυγκρότησης και Κοινωνικής Συνοχής με ευρύτερη κοινωνική και πολιτική συναίνεση πέρα από τους σημερινούς διαχωρισμούς. Εθνική Επιτροπή υψηλού κύρους και ειδικής επιχειρησιακής ικανότητας για τη χάραξη και υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου Ανάπτυξης με by pass σε μεγάλο βαθμό των παράλυτων γραφειοκρατικών διεφθαρμένων μηχανισμών. Ο Πρόεδρός της θα είναι είναι ισχυρή προσωπικότητα με αναγνωρισμένες αναλυτικές, εκτελεστικές και επιχειρηματικές ικανότητες και χρήσιμο θα ήταν να είναι αντιπρόεδρος της εκάστοτε κυβέρνησης της επόμενης τουλάχιστον πενταετίας αποκλειστικά για το εθνικό σχέδιο ανάπτυξης. Το πείραμα “Παπαδήμου” πρέπει να επαναληφθεί στην ηγεσία και τη σύνθεση της Εθνικής Επιτροπής Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης. Η Βουλή των Ελλήνων με Ειδικό Ψήφισμα θα εγκρίνει με καταλυτική πλειοψηφία το Εθνικό “Μνημόνιο” Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης - Συνοχής και θα το υποβάλει στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα Κοινοβούλια των κρατών - εταίρων, στο Ευρωκοινοβούλιο, για να στηριχτεί στα πλαίσια ενός Νέου Ευρωπαϊκού Συμφώνου για την Ανάπτυξη και Συνοχή, προϋπόθεση για την ψήφιση και την αποτελεσματική λειτουργία της νέας Δημοσιονομικής Συνθήκης.

500.000 νέες θέσεις εργασίας με βάσιμους υπολογισμούς σε δέκα χρόνια, σε εξωστρεφείς καθιερωμένους και νέους ανερχόμενους τομείς (rising stars) της πραγματικής οικονομίας. Το πιο δυναμικό “περιουσιακό” στοιχείο της χώρας είναι οι νέοι της και σ’ αυτούς πρέπει να ενθαρρύνουμε το ένστικτο της δημιουργίας, της καινοτομίας, της έξυπνης εργασίας, του επιχειρείν, του αγώνα της ζωής. Σταδιακός αναπροσανατολισμός 300.000 τουλάχιστον σημερινών επαγγελματιών, μισθωτών και επιστημόνων από τομείς φθίνοντες αντιπαραγωγικούς, μη βιώσιμους, σε δυναμικούς τομείς προϊόντων και νέων υπηρεσιών υψηλότερης προστιθέμενης αξίας. Πρόκειται για μια μαζική ανακατάταξη και μετατόπιση πόρων και ανθρώπων προς τους παραγωγικούς διεθνώς εμπορεύσιμους τομείς της οικονομίας. Είναι απαράδεκτη και μη βιώσιμη η κατάσταση όπου ένας σχετικά μικρός αριθμός παραγωγικών εργαζομένων, σε τομείς προϊόντων και υπηρεσιών, σηκώνει πάνω του μια αντεστραμμένη πυραμίδα μη παραγωγικών και μη κοινωνικά αναγκαίων υπερδομών. Νέα επιχειρηματική τάξη, εξωστρεφής, μη κρατικοδίαιτη. Νέα μισθωτή εργασία. Η φούσκα που έσκασε ισοδυναμεί με μια “Χαμένη Δεκαετία”. Μαζί με τον αέρα κοπανιστό μιας “ανάπτυξης” βασισμένης στον υπερδανεισμό και τις εισαγωγές χάθηκαν εισοδήματα και θέσεις εργασίας και απομειώθηκε πλούτος σε ακίνητα, μετοχές, ομόλογα και ασφαλιστικό “κεφάλαιο”. Ο χαμένος χρόνος και πλούτος μπορεί να ξανακερδηθεί! Φτάνει να το πάρουμε απόφαση. Το κατακτημένο επίπεδο της ζωής μας στην πρώτη δεκαετία του αιώνα, η συνολική δημόσια και ιδιωτική κατανάλωση, οι συσσωρευμένες υποχρεώσεις της κοινωνίας προς τους νέους και τους απόμαχους της εργασίας δεν μπορούν να υποστηριχτούν μέσο- και μακροπρόθεσμα από το υπάρχον αναπτυξιακό πρότυπο και το δημογραφικό προφίλ της χώρας. Είτε μας χαρίσουν το 100% των χρεών είτε με ευρώ είτε πολύ χειρότερα με τη δραχμή. Ή θα φτωχύνουμε ακόμα 30-40% για να μην αγοράζουμε ξένα προϊόντα και να ισοσκελίσουμε το ισοζύγιο πληρωμών μας, κάτι αδιανόητο και καταστροφικό ή με μεθόδους “πολεμικής οικονομίας”, με πολεμικού τύπου task force θα διευρύνουμε την παραγωγική και εξαγωγική βάση της χώρας.

Τρίτη λύση δεν υπάρχει. “Δωρεάν γεύμα” είναι ανέφικτο. Αυτός είναι ο νέος παραγωγικός πατριωτισμός. Δεν μπορεί να συμβιβαστεί, αισθάνεται ταπεινωμένος όταν η Ελλάδα είναι στο “doing business” πίσω από την Υεμένη και την Παπούα-Νέα Γουινέα (World Bank). Είναι ψευτοπατριωτισμός της δεκάρας να αποδέχεσαι η Ελλάδα να είναι στη θέση 90 στον παγκόσμιο Δείκτη Ανταγωνιστικότητας όταν ακόμα και η δική μας Κύπρος είναι πενήντα θέσεις πιο πάνω, όταν οι χώρες του πυρήνα της Ευρωζώνης είναι Φιλανδία (4), Γερμανία (6), Ολλανδία (7) ενώ οι άλλες περιφερειακές χώρες είναι Ιρλανδία (29), Ισπανία (36), Ιταλία (43), Πορτογαλία (45). Ο Νέος Πατριωτισμός απαιτεί η Ελλάδα σε μια δεκαετία να προσεγγίσει τη θέση 30. Είναι ρεαλιστικό υπό προϋποθέσεις. Κι άλλα έθνη γνώρισαν την ταπείνωση της χρεωκοπίας και της ιστορικής οπισθοδρόμησης κι όμως ανασυντάχθηκαν, αναγεννήθηκαν κι έγιναν παγκόσμιοι πρωταθλητές. Και η Ελλάδα του μαύρου ‘97, της πτώχευσης, του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου και της ταπεινωτικής ήττας στον ελληνοτουρκικό πόλεμο, ανασυντάχθηκε με το 1909 και διπλασιάστηκε μέσα από τους Βαλκανικούς πολέμους.

Με τι κεφάλαια το νέο αναπτυξιακό πρότυπο; Η πρόχειρη απάντηση των ημερών είναι το νέο Σχέδιο Μάρσαλ. Η λογική όμως του “Μάρσαλ” είναι η μεταβίβαση κεφαλαίων από κυβέρνηση σε κυβέρνηση. Νέοι αναπτυξιακοί πόροι από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι βέβαια πολύτιμοι και πρόδρομος ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων αλλά τώρα μας χρειάζεται ένα επενδυτικό μπουμ, μια γιγαντιαία πολυδιάστατη ροή χρηματοδότησης ευθυγραμμισμένη με τις προτεραιότητες του Εθνικού “Μνημονίου” Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης με τα παρακάτω εργαλεία:

α) Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και η επιβαλλόμενη επιστροφή των καταθέσεων δίνουν τη δυνατότητα ευνοϊκού αναπρογραμματισμού των στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων. Η Κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδας, η Εθνική Επιτροπή Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης, το ΤΧΣ καθοδηγούν έναν γενικότερο στρατηγικό αναπροσανατολισμό του τραπεζικού συστήματος στο δρόμο του νέου αναπτυξιακού προτύπου και συμβάλουν στις εύλογες συγχωνεύσεις και τη γενικότερη ανασύνταξή του με σεβασμό στην επιχειρηματική αυτονομία δίχως να εμπλέκονται στην καθημερινή διαχείριση και στη μετατροπή των τραπεζών σε προβληματικές κομματοκρατούμενες ΔΕΚΟ.

β) Ιδρύεται άμεσα κοινοπρακτικό Fund τύπου Τράπεζας Επενδύσεων, δισυπόστατης για έργα υποδομών και venture capital για νέες καινοτομικές εξωστρεφείς επιχειρήσεις. Οι ελληνικές τράπεζες συμμετέχουν σ’ αυτό αναλογικά και μοιράζονται τους κινδύνους μαζί με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, τις αναπτυξιακές τράπεζες χωρών της Ευρωζώνης. Η Ελληνική “Τράπεζα” Επενδύσεων συγκεντρώνει κεφάλαια από τις αγορές ειδικά από τα κρατικά SWFs, Pension Funds κ.α. Ο διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής “Τράπεζας” Επενδύσεων θα είναι μέλος της Εθνικής Επιτροπής Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης.

γ) Ενεργοποίηση του ΕΣΠΑ, όλων των διαρθρωτικών ταμείων, των συγχρηματοδοτήσεων και του νέου ευρωπαϊκού αναπτυξιακού πακέτου (“Μάρσαλ”).

δ) Ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια -ελληνικά, ελληνικής διασποράς, ξένα- νέες μορφές επενδυτικών συμμετοχών όπως angels, crowdfunding κ.α.

ε) Επιθετικός αναπτυξιακός προσανατολισμός στις αποκρατικοποιήσεις και στην εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας ώστε να υπάρξουν σημαντικά κέρδη παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας.

Με τι προτεραιότητες; Υποδομές (ολοκλήρωση των μεγάλων οδικών αξόνων - σιδηροδρομική γραμμή υψηλής ταχύτητας Πάτρα - Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Επέκταση μεγάλων εμπορικών λιμανιών - επέκταση περιφερειακών αεροδρομίων - βιομηχανική επεξεργασία αποβλήτων - διείσδυση δικτύων broadband). Ενέργεια (ανάπτυξη έξυπνων δικτύων - διασύνδεση νησιών με εθνικό δίκτυο για μείωση κόστους - ανανεώσιμες πηγές - προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας - επιτάχυνση της εξερεύνησης και εκμετάλλευσης εγχώριου πετρελαίου και φυσικού αερίου). Τουρισμός (αναβάθμιση λιμανιών για κρουαζιερόπλοια - 30 νέες μαρίνες - υποδομές υψηλής κλάσης για συνεδριακό τουρισμό - Ιατρικός Τουρισμός - παραθεριστική κατοικία υψηλών προδιαγραφών). Ναυτιλία. Αγροτική οικονομία κλίμακας, ποιότητας, παραγωγικότητας, ανταγωνιστικότητας με επιλεγμένα προϊόντα παγκόσμιους πρεσβευτές. Αγροτο-βιομηχανικές επιχειρήσεις. Βιομηχανία Τροφίμων - Ποτών (Greek brand products) με ισχυρά κανάλια προς τις διεθνείς αγορές, την ελληνική διασπορά και τον ελληνικό τουρισμό. Φαρμακευτική βιομηχανία γενόσημων. Εξειδικευμένα βιομηχανικά προϊόντα.

Είναι εφικτή η πραγμάτωση του Εθνικού “Μνημονίου” Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης στα πλαίσια των δανειακών συμβάσεων της χώρας μας με τους εταίρους της Ευρωζώνης; Είναι δυνατό να προστεθεί σύντομα η καθοριστική παράμετρος που απουσιάζει από την “ελληνική εξίσωση” της Ευρωζώνης δηλαδή το αναπτυξιακό επενδυτικό μπουμ; Ευρωζώνη σημαίνει συνεχής εξέλιξη - απάντηση σε κρίσεις, διαρκής επαναδιαπραγμάτευση. Ζούμε ένα ισοδύναμο πολέμου και πρέπει να αντέξουμε να βρεθούμε στο αναμενόμενο “μεταπολεμικό” τραπέζι που θα επαναχαράξει τον ευρωπαϊκό χάρτη ώστε να επανατοποθετήσουμε το ελληνικό ζήτημα και γενικότερα το ζήτημα του ευρωπαϊκού Νότου. Το κολοσσιαίο μέγεθος της εμπλοκής των εταίρων στη διάσωση της Ελλάδας (480 δις ευρώ) δημιουργεί ένα πλέγμα αλληλεξάρτησης ισοδύναμο μιας αμοιβαίας εγγύησης χρέους που αποτελεί αντικειμενικά ένα ατελές, ασύμμετρο πρόπλασμα ευρωομολόγου (107 δις διαγραφή χρέους + δάνειο 240 δις (110 δις + 130 δις) + 135 δις της ΕΚΤ στις ελληνικές τράπεζες). Η “παγίδευση” αποκτά αμοιβαιότητα. Αργά ή γρήγορα θα ‘ρθει η ώρα και του ευρωομόλογου το οποίο μόνο οι αφελείς και οι παντελώς άσχετοι δεν κατανοούν ότι θα έχει αυστηρές δημοσιονομικές προϋποθέσεις και δεν θα είναι δωρεάν γεύμα.

Είμαστε ωστόσο πολύ κοντά στο ευρωομόλογο αναπτυξιακού σκοπού για τη χρηματοδότηση ενός Νέου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ευρωπαϊκό Μάρσαλ). Ο νέος ιστορικός συμβιβασμός Βορρά - Νότου στην Ευρωζώνη ταυτίζεται με την εξής συμφωνία: εμείς οι Νότιοι μειώνουμε τα δημοσιονομικά ελλείμματα, προωθούμε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και εσείς οι Βόρειοι μειώνετε τα πλεονάσματά σας αυξάνοντας την εσωτερική ζήτηση υπέρ των εργαζομένων σας, αυξάνετε τις εισαγωγές από το Νότο, ανακυκλώνετε με παραγωγικές επενδύσεις κι όχι τοκογλυφικές και καταναλωτικές τα πλεονάζοντα κεφάλαιά σας στο Νότο. Αντί μετά δύο τρία χρόνια να χρηματοδοτήσετε ένα Τρίτο Πρόγραμμα Διάσωσης ύψους τουλάχιστον 50 δις, αναπόφευκτο όσο συνεχίζεται το θανατηφόρο σπιράλ ύφεσης - υπερχρέωσης, είναι προτιμότερο και στοιχίζει λιγότερο εδώ και τώρα να στηρίξετε ένα νέο αναπτυξιακό πακέτο στη βάση του αμοιβαίου οφέλους. Εκτός από το ένα R (Reform - μεταρρύθμιση) που θέλει χρόνο για να αποδώσει χρειάζεται με άμεσα χειροπιαστά μέτρα το άλλο R (Recovery - ανάκαμψη), υποδείκνυε ο μακαρίτης Κέυνς στον Ρουζβελτ. Εδώ συμπεριλαμβάνεται και το κοινωνικό voucher (κουπόνι) τουρισμού για το Νότο στους εργαζομένους του πυρήνα της Ευρωζώνης τουλάχιστον 300 - 500 ευρώ.

Είναι εφικτή η κοινωνική συνοχή με το Νέο Εθνικό Αναπτυξιακό Πρότυπο; Είναι η ικανή και αναγκαία συνθήκη της. Άμεσα αναπροσαρμόζονται τα κονδύλια της κοινωνικής πολιτικής για να στηριχθούν οι άνεργοι και οι φτωχοί. Αποκατάσταση αδικιών, επανόρθωση των ασύμμετρων απωλειών των μισθωτών καθώς περνούμε στη φάση της ανάπτυξης. Εξασφαλίζεται το ταξικό μέρισμα για τον κόσμο της εργασίας στα πλαίσια του κοινωνικού συμβολαίου της νέας ανάπτυξης. Η δημιουργία 500.000 νέων θέσεων εργασίας και η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας κατά 20-30% σε μια δεκαετία είναι η μόνη σίγουρη εγγύηση για το ασφαλιστικό σύστημα το οποίο με τα σημερινά οικονομικά και δημογραφικά δεδομένα δεν είναι βιώσιμο. Συμπληρωματικά δημιουργούμε νέο ισχυρό αποθεματικό για τη στήριξη του ασφαλιστικού όπως έχω περιγράψει εδώ και μια δεκαετία με το Εθνικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης των Γενεών (αποταμιευτικό - επενδυτικό future fund). Σ’ αυτό κατατίθενται όλα τα έσοδα από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, μέρος των εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις και την εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, όλα τα oneoff έσοδα του δημοσίου από την παροχή αδειών, μέρος των “πράσινων” φόρων και του ΦΠΑ.

Κάθε μεγάλη οικονομική κρίση (κραχ) έχει πέντε φάσεις συλλογικού αισθήματος: σοκ, αγωνία, θυμός και έκρηξη, κατάθλιψη και στην πέμπτη φάση υπάρχει η διχάλα: “λυτρωτική συλλογική και εθνική αυτοκτονία ή αναπτυξιακή δράση, δράση, δράση για να ξανακερδηθεί ο χαμένος χρόνος, οι χαμένες δουλειές, ο χαμένος πλούτος”. Εκεί βρισκόμαστε τώρα. Φτου κι από την αρχή! Στοπ στην εθνική κατάθλιψη! Σοκ δε σημαίνει Στοπ. Προχωράμε! Μπορούμε να τα καταφέρουμε και αυτή η πίστη μας μπορεί και πρέπει να είναι μεταδοτική.

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=446154&h1=true

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012

ΑΠΘ: Παραχωρεί γη προς καλλιέργεια σε πολίτες

Στόχος του Πανεπιστημίου η παραγωγή ποιοτικών προϊόντων από ιδιώτες
ΑΠΘ: Παραχωρεί γη προς καλλιέργεια σε πολίτες



Εκτάσεις του πανεπιστημιακού αγροκτήματος στη Θέρμη, προκειμένου να καλλιεργηθούν από πολίτες, παραχωρεί το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με στόχο να εκπαιδευτούν και να ευαισθητοποιηθούν γύρω από την βιολογική
γεωργία, αλλά και να παράγουν τα δικά τους ποιοτικά προϊόντα.

Η συνολική έκταση του αγροκτήματος που θα διαθέσει το πανεπιστήμιο στη Γεωπονική Σχολή, είναι 100 στρέμματα, τα οποία θα χωριστούν σε ίσες μερίδες των 100 τ.μ. για κάθε καλλιεργητή που θα δηλώσει ενδιαφέρον, καταβάλλοντας το
ετήσιο συμβολικό ενοίκιο των 120 ευρώ.

Οι καλλιεργητές θα έχουν τη δυνατότητα να καλλιεργούν για προσωπική τους χρήση τα λαχανικά της αρεσκείας τους, λαμβάνοντας συμβουλευτική υποστήριξη από τους φοιτητές της Γεωπονικής Σχολής και από γεωπόνο βιοκαλλιεργητή, εκπαιδευτικά σεμινάρια, ανεξάρτητη παροχή νερού άρδευσης σε κάθε τεμάχιο και κοινόχρηστους χώρους υγιεινής, ενώ οι καλλιέργειες θα γίνονται αποκλειστικά με τις αρχές της βιολογικής γεωργίας.

Σύμφωνα με τον αντιπρύτανη του ΑΠΘ, Γιάννη Παντή, τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν από το συμβολικό ενοίκιο θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τις λειτουργικές ανάγκες των κήπων, την επέκταση του προγράμματος και την εκπαίδευση των φοιτητών.

Η χρήση της καλλιέργειας θα έχει διάρκεια, αρχικά, ένα έτος, ενώ μελλοντικά, θα παραχωρηθούν και άλλες εκτάσεις, εάν κριθεί αναγκαίο. Δικαίωμα υποβολής αίτησης έχουν όλοι οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της
Θεσσαλονίκης.

Σε περίπτωση που θα υπάρξουν περισσότερες αιτήσεις από τη διαθέσιμη έκταση, η επιλογή των καλλιεργητών θα γίνει με κλήρωση.

Οι ενδιαφερόμενοι, για περισσότερες πληροφορίες, μπορούν να απευθύνονται στο τηλ. 2310473842, τις ώρες 09:00-14:00 από Δεύτερα έως και Παρασκευή, καθώς και στον ιστότοπο του ΟΙΚΟ-ΑΠΘ http://eco.auth.gr/.

Η διαδικασία υποβολής αιτήσεων ξεκινά αύριο, Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου και θα διαρκέσει έως και την Παρασκευή 16 Μαρτίου.

Οι αιτήσεις θα κατατίθενται ηλεκτρονικά στη διεύθυνση picus@auth.gr, τηλεφωνικά στο 2310473842, με φαξ στο 2310473556 και αυτοπροσώπως στο Κτίριο Διοίκησης του Αγροκτήματος, τις παραπάνω μέρες και ώρες.

Εξάλλου, τη δυνατότητα καλλιέργειας κήπων προσφέρουν οι δήμοι Θέρμης και Λαγκαδά σε 300 δημότες τους, διαθέτοντας μία έκταση 15 στρεμμάτων στη Νέα Ραιδεστό.

Η έκταση θα χωριστεί σε ίσες επιφάνειες των 50 τ.μ., ενώ προτεραιότητα θα δοθεί στις αδύναμες κοινωνικές ομάδες, σε απόρους, πολύτεκνους κ.α. Οι χρήστες θα καταβάλλουν τον πρώτο χρόνο 50 ευρώ και τον επόμενο χρόνο 25 ευρώ. Η διάθεση της γης στους απόρους θα είναι δωρεάν, ενώ τις οικονομικά ευαίσθητες ομάδες το ποσό του πρώτου έτους θα είναι 25 ευρώ
 

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012

Κατάργησαν τους μεσάζοντες στις πατάτες


Σε χρόνο ρεκόρ διατέθηκαν 24 τόνοι ελληνικής πατάτας με 25 λεπτά το κιλό
Κατάργησαν τους μεσάζοντες στις πατάτες

Με σκοπό να βοηθήσουν τόσο τους έλληνες παραγωγούς πατάτας να διαθέσουν το προϊόν τους, όσο και τους καταναλωτές να εξασφαλίσουν χαμηλές τιμές, μία ομάδα εθελοντών από την Κατερίνη αποφάσισαν να … καταργήσουν τους μεσάζοντες μέσω του Διαδικτύου.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Ηλίας Τσολακίδης, μέλος της Ομάδας Εθελοντικής Δράσης νομού Πιερίας (www.otoposmou.gr) η ιδέα γεννήθηκε όταν είδαν στα δελτία ειδήσεων πριν λίγες ημέρες μία ανάλογη πρωτοβουλία στη Θεσσαλονίκη, όπου περισσότεροι από 10 τόνους πατάτες Νευροκοπίου μοιράστηκαν στους περαστικούς από παραγωγούς της Δράμας. Να θυμίσουμε ότι σκοπός των παραγωγών ήταν να διαμαρτυρηθούν για την πολύ χαμηλή τιμή, που αγοράζουν την πατάτα οι έμποροι που κυμαίνεται σχεδόν στο 50% του κόστους παραγωγής και για το γεγονός ότι οι ελληνικές πατάτες παραμένουν αδιάθετες, ενώ την ίδια στιγμή εισάγονται στην χώρα μας πατάτες από την Αίγυπτο.

«Σκεφτήκαμε λοιπόν ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε κι εμείς κάτι ανάλογο στην περιοχή μας, Πήραμε τηλέφωνο στον αγροτικό συνεταιρισμό στο Νευροκόπι και τους ζητήσαμε ονόματα παραγωγών τους οποίους παρακαλέσαμε να έρθουν στην Κατερίνη για να μας πουλήσουν πατάτες. Ρωτήσαμε πόσο θα κόστιζε το κιλό αν μας έφερναν ένα φορτηγό με 24 τόνους. Μας απάντησαν ότι θα μπορούσαν να μας φέρουν αυτή την ποσότητα αντί 23 λεπτών το κιλό. Τους είπαμε όχι, θα σας δώσουμε 25 λεπτά το κιλό», αναφέρει ο κ. Τσολακίδης.

Στη συνέχεια τα μέλη της ομάδας δημιούργησαν μια διαδικτυακή εφαρμογή όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούσαν να παραγγείλουν τις ποσότητες πατάτας που επιθυμούσαν. Η εφαρμογή άρχισε να λειτουργεί από χθες Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου και μέσα σε δέκα μόνο ώρες οι παραγγελίες είχαν καλύψει την διατιθέμενη ποσότητα.

Η παράδοση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012, από τις 09:00 το πρωί στην Κατερίνη. Το σημείο διανομής θα είναι το πάρκιν των δικαστηρίων στην οδό Φλέμινγκ στο κέντρο της Κατερίνης. Οι πατάτες θα διατεθούν κατευθείαν από τον παραγωγό, ο οποίος και θα κόβει τις νόμιμες αποδείξεις.

Τα μέλη της ομάδας τονίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο βοηθούν στην αλλαγή των καταναλωτικών μας συνηθειών. Όπως αναφέρουν στη σημερινή δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας οι καταναλωτικές μας συνήθειες μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στα πράγματα βοηθώντας τους έλληνες παραγωγούς, τους καταναλωτές και να σώσουν θέσεις εργασίας. Με αυτόν τον τρόπο, όπως σημειώνουν, συμβάλλουν στη ζήτηση των ελληνικών προϊόντων άρα και σε περισσότερες επενδύσεις, άρα και σε κίνητρα για περισσότερες και πιο ποιοτικές καλλιέργειες των δικών μας αγροτικών προϊόντων.

«Η επιτυχία της πρωτοβουλίας και η ανταπόκριση του κόσμου μας κάνει να αισθανόμαστε πολύ υπερήφανοι. Είναι συγκινητικό να βλέπουμε του συμπολίτες μας να ενώνονται και να βοηθούν ο ένας τον άλλον. Είναι πολύ σημαντικό να μπορούν με μια απλή κίνηση οι κάτοικοι της Πιερίας να βοηθούν τους παραγωγούς από το Νευροκόπι. Να μπορούμε να σταματήσουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας τις εισαγωγές από άλλες χώρες προϊόντων, τη στιγμή που τα ελληνικά αποθέματα παραμένουν αδιάθετα. Με λίγα λόγια να βλέπουμε ότι αυτό που δεν κατάφεραν οι πολιτικοί, μπορούν να το καταφέρουν οι πολίτες» λέει ο κ.Τσολακίδης.

Όπως υπογραμμίζει η ανταπόκριση στην πρωτοβουλία τους υποχρεώνει τα μέλη της ομάδας να κάνουν κάτι περισσότερο. «Δεχόμαστε καθημερινά δεκάδες τηλεφωνήματα από παραγωγούς από διάφορα μέρη της Ελλάδας οι οποίοι θέλουν να διαθέσουν τα προϊόντα τους με τον ίδιο τρόπο. Κυρίως έχουμε επαφές με παραγωγούς ρυζιού, λαδιού και οσπρίων. Η επόμενη πρωτοβουλία μας θα έχει κατά πάσα πιθανότητα να κάνει με διάθεση ρυζιού. Ήδη έχουμε έρθει σε συμφωνία με παραγωγούς από την Αλεξάνδρεια έξω από τη Θεσσαλονίκη», εξηγεί

Ποια είναι η ομάδα δράσης
Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας (ΕΟΔνΠ) ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2007, λίγο μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές της Πελοποννήσου, είναι μια ανοιχτή κίνηση πολιτών, δεν εξαρτάται από κανένα πολιτικό φορέα και αποτελεί σημείο επαφής πολιτών, οι οποίοι μέσω της εθελοντικής προσφοράς επιδιώκουν την ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και δραστηριοποίηση των πολιτών σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και την ανάδειξη των οικολογικών, οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών ζητημάτων μέσα από την κοινωνική, οικονομική και την πολιτική τους διάσταση.
Η ομάδα αρνείται να οργανωθεί στη βάση ενός κλασσικού συλλόγου, σωματείου ή ΜΚΟ και δεν διαθέτει Διοικητικό Συμβούλιο και γραφεία. Τα μέλη της είναι ισότιμα, δεν υπάρχουν οργανωτικά επίπεδα και μόνιμος διαχωρισμός καθηκόντων. Έχει μηδενικό budget, αρνείται να διαχειριστεί χρήματα ή να δεχτεί οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση. Οι υλικές ανάγκες των δράσεών της καλύπτονται ή από τα ίδια της τα μέλη ή από τη διάθεση των απαιτούμενων μέσων από τρίτους. «Πάγια αρχή της ΕΟΔνΠ είναι η πολιτική της ανεξαρτησία, κάτι που μέχρι τώρα έχει διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού» επισημαίνει ο κ. Τσολακίδης .

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

Φρένο στις δημοσιεύσεις για τον Η5Ν1


Οι μελέτες για τη γρίπη εργαστηρίου θα μείνουν στο συρτάρι έως ότου αποτιμηθεί η ασφάλειά τους
Φρένο στις δημοσιεύσεις για τον Η5Ν1
Οι μελέτες για τη φονική γρίπη εργαστηρίου από τον ιό Η5Ν1 δεν θα δουν προς το παρόν το φως της δημοσιότητας
1
εκτύπωση  
Γενεύη 
Δύο μελέτες που περιγράφουν τη δημιουργία μιας φονικής γρίπης εργαστηρίου θα πρέπει τελικά να γίνουν διαθέσιμες στην επιστημονική κοινότητα, πρώτα όμως θα πρέπει να ολοκληρωθεί η εκτίμηση του κινδύνου από τυχόν απελευθέρωση του επικίνδυνου ιού, ανακοίνωσε την Παρασκευή ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Συνολικά 22 ειδικοί και εκπρόσωποι επιστημονικών εκδόσεων συναντήθηκαν στα κεντρικά του ΠΟΥ στη Γενεύη, προκειμένου να συζητήσουν το θέμα που προέκυψε με δύο έρευνες, οι οποίες υποβλήθηκαν για δημοσίευση στα κορυφαία περιοδικά Science και Nature.

Στα δύο επίμαχα άρθρα, ερευνητές από την Ολλανδία και τις ΗΠΑ περιγράφουν πώς ο ιός της γρίπης των πτηνών Η1Ν1 μπορεί να μεταλλαχθεί ώστε να μεταδίδεται απευθείας από άνθρωπο σε άνθρωπο. Οι ιοί που δημιούργησαν οι ερευνητές στο εργαστήριο αναμένεται να διευκολύνουν την ανάπτυξη εμβολίων, θεωρητικά όμως θα μπορούσαν να προκαλέσουν πανδημία με εκατομμύρια θύματα αν αποδράσουν στο περιβάλλον.

Στις ΗΠΑ, η Εθνική Συμβουλευτική Επιτροπή για τη Βιoασφάλεια (NSABB) ζήτησε να απαλειφθούν από τος επίμαχες μελέτες οι τεχνικές λεπτομέρειες που θα επέτρεπαν σε τρομοκράτες να δημιουργήσουν νέους ιούς.

Από την πλευρά τους, οι διευθύνσεις του Nature και του Science εξέφρασαν την ανησυχία τους για πολιτικές παρεμβάσεις στην επιστημονική έρευνα -και τα δύο περιοδικά ζήτησαν να βρεθεί τρόπος ώστε τα επίμαχα δεδομένα να γίνουν διαθέσιμα σε αναγνωρισμένους ειδικούς.

Όπως αναφέρει το Reuters το βράδυ της Παρασκευής, στη συνάντηση του ΠΟΥ αποφασίστηκε να αναβληθεί η δημοσιοποίηση των επίμαχων δεδομένων μέχρι να ολοκληρωθούν ανεξάρτητες μελέτες για την εκτίμηση του κινδύνου βιοτρομοκρατίας.

«Πρέπει να υπάρξει μια εις βάθος συζήτηση για τους κινδύνους και τα οφέλη της έρευνας, αλλά και τους κινδύνους του ίδιου του ιού» δήλωσε στο αμερικανικό πρακτορείο ο εκπρόσωπος του ΠΟΥ Γκρέγκορι Χαρτλ.

Σύμφωνα με το BBC, ο ΠΟΥ θα διοργανώσει νέα συνάντηση για το θέμα σε περίπου δύο μήνες.

Ο Μονταίνιος και η τέχνη της συνεργασίας


Ο αμερικανός καθηγητής Ρίτσαρντ Σένετ εμπνέεται από τον γάλλο φιλόσοφο του 16ου αιώνα
Ο Μονταίνιος και η τέχνη της συνεργασίας
Ο Ρίτσαρντ Σένετ

«Πώς είναι δυνατόν να ξέρω, όταν παίζω με τη γάτα μου, ότι δεν παίζει εκείνη μαζί μου;»αναρωτιόταν προς το τέλος της ζωής του ο Μονταίνιος (1533-92). Ο Αμερικανός Ρίτσαρντ Σένετ, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και του LSE (London School of Economics), υποστηρίζει ότι αυτή η διερώτηση του γάλλου φιλοσόφου συνοψίζει κατά κάποιον τρόπο και την ουσία της φιλοσοφίας του, ότι δηλαδή «δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τις εσώτερες ζωές των άλλων, είτε πρόκειται για γάτες είτε για ανθρώπους».

«Η γάτα του Μονταίνιου», έγραφε τις προάλλες στη βρετανική εφημερίδα «Guardian» (http://www.guardian.co.uk/books/2012/feb/10/richard-sennett-montaigne-cooperation) ο Ρίτσαρντ Σένετ, «μπορεί να μας εξυπηρετήσει και ως ένα έμβλημα για τη συνεργασία».

Μολονότι οι προσεγγίσεις του γάλλου στοχαστή του Μεσαίωνα δεν ενδείκνυνται, όπως παραδέχεται ο Σένετ, ως υποδείγματα για την κοινωνική οργάνωση σύμφωνα με τους κυρίαρχους όρους της σύγχρονης πολιτικής, ο ίδιος τον τοποθετεί στην καρδιά του τελευταίου του βιβλίου «Together: The Rituals, Pleasures and Politics of Cooperation» («Μαζί: οι τελετουργίες, οι απολαύσεις και η πολιτική της συνεργασίας», Yale University Press, 2012).

«Η πρότασή μου σχετικά με τη συνεργασία (co-operation) είναι ότι συνήθως δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει στην καρδιά και το μυαλό των ανθρώπων με τους οποίους πρέπει να δουλέψουμε από κοινού. Ωστόσο, ακριβώς όπως ο Μονταίνιος εξακολουθούσε να παίζει με την αινιγματική του γάτα, έτσι ακριβώς και εμείς δεν πρέπει σταματήσουμε να συναναστρεφόμαστε με τους άλλους εξαιτίας μιας έλλειψης αλληλοκατανόησης μεταξύ μας, χρειάζεται να πετύχουμε και κάτι μαζί» γράφει ο Σένετ εμπνεόμενος από τον φιλόσοφο της «μετριοπάθειας» και της «ευγένειας» που έκανε τη «συμπάθεια» (από τα αρχαία ελληνικά συν + πάσχω) το κέντρο της σκέψης του.

Εν προκειμένω, την έννοια της συμπάθειας πρέπει να τη δούμε μέσα από το πρίσμα του φιλοσόφου Νόρμπερτ Ελίας και του έργου του «Η εξέλιξη του πολιτισμού» (Νεφέλη, 1997). Κοντολογίς, για να καταλάβουμε τον εαυτό μας πρέπει να εκτεθούμε στον «Αλλο», στους άλλους, και να βάζουμε τον εαυτό μας ει δυνατόν στη θέση του άλλου.

Ο Μονταίνιος προτιμούσε στα γραπτά του τη διαλογική ανάπτυξη των ζητημάτων του και όχι τη διαλεκτική επιχειρηματολογία επειδή θεωρούσε ότι η απώτατη κατάληξη της δεύτερης ήταν η βία. «Το να ενδιαφερόμαστε για τους άλλους, με τους δικούς τους όμως όρους, είναι πιθανότατα η πιο ριζοσπαστική πλευρά των γραπτών του Μονταίνιου»επισημαίνει ο Σένετ.

Στο βιβλίο του υποστηρίζει ότι η ίδια η συνύπαρξη των ανθρώπων που διαφέρουν - ως προς τη φυλή, το έθνος, τη θρησκεία ή την οικονομική κατάσταση - είναι η πιο επείγουσα πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα η κοινωνία των πολιτών. Η σύγχρονη πολιτική ενθαρρύνει τη σύσταση «φυλών» (tribe) από τους ανθρώπους παρά τη δράση τους στο πλαίσιο «της πόλεως» (με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου).
Η συνεργασία, ισχυρίζεται ο Ρίτσαρντ Σένετ, είναι μια τέχνη (κατά τον Αριστοτέλη) και«τα θεμέλια μιας πετυχημένης συνεργασίας είναι να μάθουμε να ακούμε καλά και να συζητάμε (discuss) και όχι τόσο να διαξιφιζόμαστε (debate)».
Στο βιβλίο του, που έχει τον σημαδιακό τίτλο «Μαζί», διερευνά τη «φύση» της συνεργασίας, το πώς οι άνθρωποι συνεργάζονται στο διαδίκτυο, έξω στους δρόμους, στα σχολεία, στους χώρους εργασίας αλλά και στην πολιτική σε τοπικό επίπεδο. Καταπιάνεται με την εξέλιξη των τελετουργιών της συνεργασίας από τη μεσαιωνική εποχή ως σήμερα και εξετάζει επιμέρους ιδιάζουσες περιπτδσεις, όπως των δούλων, των σοσιαλιστικών ομάδων του Παρισιού αλλά και των εργαζομένων στη Γουόλ Στριτ.

Ο συγγραφέας αναρωτιέται γιατί η συνεργασία έχει ατονήσει και προσπαθεί να βρει τρόπους που θα μπορούσαν να την ενδυναμώσουν. Το πιο ισχυρό του επιχείρημα είναι ότι πρέπει αναγκαστικά να μάθουμε, να εξασκηθούμε στην τέχνη της συνεργασίας αν θέλουμε οι πολύπλοκες κοινωνίες μας να ευημερήσουν.

Πιστεύει ότι αυτό μπορεί να γίνει επειδή ακριβώς η δυνατότητα της συνεργασίας ενυπάρχει στην ανθρώπινη φύση. «Ο 20ος αιώνας διαστρέβλωσε την έννοια της συνεργασίας στο όνομα της "αλληλεγγύης" (solidarity). Τα καθεστώτα που εκμεταλλεύθηκαν την έννοια της ενότητας δεν ήταν μόνο οι τυραννίες. Η ίδια η επιθυμία για "αλληλεγγύη" εγκαλεί τη διαχείριση και τη χειραγώγηση από τα πάνω. Η διεστραμμένη δύναμη της αλληλεγγύης, υπό τη μορφή "εμείς-και-αυτοί", παραμένει ζωντανή στις κοινωνίες των πολιτών στις φιλελεύθερες δημοκρατίες».

Το παρατηρούμε, συμπληρώνει ο Σένετ, στους τρόπους με τους οποίους η Ευρώπη αντιμετωπίζει τους μετανάστες και η Αμερική επιζητά μια επιστροφή στις «οικογενειακές αξίες». «Η αλληλεγγύη υπήρξε ανέκαθεν η παραδοσιακή απάντηση της αριστεράς στα κακά του καπιταλισμού. Η συνεργασία δεν έχει εκτιμηθεί επαρκώς ως μια στρατηγική αντίστασης. Παρ' ότι από τη μία πλευρά αυτό είναι εν μέρει ρεαλιστικό, από την άλλη έχει υπονομεύσει και τη δύναμη της αριστεράς. Οι νέες μορφές του καπιταλιστικού συστήματος δίνουν έμφαση στη μερική απασχόληση και στον θεσμικό κατακερματισμό∙ η αλλαγή που έχει επιφέρει αυτό το οικονομικό σύστημα είναι ότι πλέον οι εργάτες δεν μπορούν να συντηρήσουν κοινωνικές σχέσεις αλληλοϋποστήριξης».

«Στη Δύση το χάσμα ανάμεσα στις άρχουσες ελίτ και τις μάζες μεγαλώνει, όπως εξόφθαλμα μεγαλώνουν οι ανισότητες σε νεοφιλελεύθερα καθεστώτα όπως η Μ. Βρετανία και οι ΗΠΑ. Τα μέλη αυτών των κοινωνιών έχουν όλο και λιγότερα πράγματα να μοιραστούν από κοινού (δεν έχουν κοινή μοίρα). Ο νέος καπιταλισμός επιτρέπει στην εξουσία να αποστασιοποιείται από την έννοια της "αρχής", οι άρχουσες ελίτ παγκοσμίως ζουν αποκομμένες από τις ευθύνες που έχουν απέναντι στους άλλους από κάτω, ειδικότερα σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Υπό αυτές τις συνθήκες, καθώς οι απλοί άνθρωποι βλέπουν ότι μπορούν να στηρίζονται μόνο στον εαυτό τους, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι λαχταρούν ένα είδος αλληλεγγύης» γράφει ο ίδιος αποκηρύσσοντας το έτοιμο δίπολο «εμείς-και-αυτοί» που εύκολα μπορεί να δώσει χώρο σε μια αλληλεγγύη η οποία μπορεί να οδηγήσει στην καταστροφή.

Ο Ρίτσαρντ Σένετ είναι αισιόδοξος: «Ως κοινωνικά ζώα που είμαστε μπορούμε να συνεργαστούμε ακόμα πιο ουσιαστικά από όσο φαντάζεται η κυρίαρχη εξουσία, γιατί η εμβληματική, αινιγματική γάτα του Μονταίνιου βρίσκεται μέσα μας».

Τα βιβλία του Μονταίνιου στα ελληνικά

Τα βιβλία του Ρίτσαρντ Σένετ στα ελληνικά