Ελλάς, η χώρα των υπεραιωνόβιων - «μαΐμού»

Από τους 23.550 που ελάμβαναν σύνταξη, μετά την απογραφή έμειναν 7.550

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  02/04/2012, 20:49

Σύμφωνα με στοιχεία παρελθόντων ετών, που ποτέ δεν είχαν ελεγχθεί ή αμφισβητηθεί η Ελλάδα είχε το μεγαλύτερο ποσοστό υπεραιωνόβιων από κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης. Τα στοιχεία (και οι συντάξεις που λάμβαναν) έδειχναν έναν απίστευτο αριθμό υπεραιωνόβιων στην Ελλάδα, στοιχεία βεβαίως που προκάλεσαν την προσοχή τόσο του υπουργείου Εργασίας, όσο και τις τρόικας.

Οι πάνω από 100 ετών Έλληνες και Ελληνίδες ήταν έως πριν μερικές εβδομάδες περίπου 23.550. Ενας μάλιστα εμφανιζόταν να είναι 124 ετών (και βεβαίως εμφανιζόταν να εισέπραττε σύνταξη. Μόνον που τη σύνταξη εισέπρατταν οι συγγενείς του).

Ο υπουργός Εργασίας κ. Γ. Κουτρουμάνης έδωσε εντολή να υπάρξει έλεγχος για όσους εμφανίζονταν υπεραιωνόβιοι και ω του θαύματος με τη νέα καταγραφή και απογραφή οι υπεραιωνόβιοι δεν υπερβαίνουν τους 7.550 και αυτοί έως 111 ετών. Τώρα το Δημόσιο θα διεκδικήσει πίσω τα χρήματα που χορηγούνταν ως συντάξεις σε μαϊμού υπεραιωνόβιων.

Βραχυπρόθεσμος δανεισμός 244 εκατ. ευρώ του ΙΚΑ

Σε νέο βραχυπρόθεσμο δανεισμό 244 εκατομμυρίων ευρώ από το επικουρικό του ταμείο, (Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών, ΕΤΕΑΜ), και το Ταμείο Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ, (ΤΑΠ ΔΕΗ), προχώρησε τη Δευτέρα για τέταρτο κατά σειρά μήνα, το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ ΕΤΑΜ).

Τα 200 εκατομμύρια θα προέλθουν από το επικουρικό του ΙΚΑ και τα 44 εκατομμύρια από το ΤΑΠ - ΔΕΗ. Η διάρκεια του δανείου αρχίζει από τις 03/04/2012 και λήγει στις 02/05/2012.

Το ΙΚΑ, έχει εισπράξει μέσα στο πρώτο δίμηνο του 2012, το 64,4% της κρατικής επιχορήγησης (1,4 δισ. ευρώ). Στη διάρκεια του έτους πρόκειται να ενισχυθεί με επιπλέον 1 δισ. ευρώ από τον προϋπολογισμό του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, σύμφωνα με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού.

Αυτού του είδους ο δανεισμός γίνεται για τέταρτο συνεχή μήνα. Το ΙΚΑ είχε δανειστεί ανάλογα ποσά από τα δύο προαναφερόμενα Ταμεία, τον Ιανουάριο (από 17/1 έως 2/2), τον Φεβρουάριο (από τις 17/2 έως τις 2/3) και το Μάρτιο (20/3 μέχρι 3/4).

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=451527&h1=true

«Der Spiegel»:Οι άγνωστες μίζες της Ferrostaal

Νέα επιβαρυντικά στοιχεία εναντίον του πρώην μάνατζερ της εταιρίας Ματίας Μίτσερλιχ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  πριν 52'

Στοιχεία που μέχρι τώρα είχαν αποκρυβεί για παράνομες πληρωμές της Ferrostaal στη Βενεζουέλα αλλά και για την κατασκευή των ελληνκών υποβρυχίων δημοσιεύει το περιοδικό Spiegel.

«Για πολύ καιρό ο Μίτσερλιχ είχε την εικόνα που ταίριαζε στο διάσημο όνομά του (σ.σ.: ο κ. Μίτσερλιχ είναι γιος δυο επιφανών γερμανών ψυχαναλυτών): Ο επικεφαλής της Ferrostaal θεωρούνταν ο διανοούμενος στην ηγεσία ενός ομίλου δισεκατομμυρίων. Ωστόσο, μία μυστική έκθεση για το σκάνδαλο διαφθοράς της εταιρίας τσαλακώνει την εικόνα του» γράφει το περιοδικό και συνεχίζει:

Η θυγατρική στη Βενεζουέλα του ομίλου Ferrostaal με έδρα το Έσσεν είχε καταβάλει κρυφά το 2004 423.000 ευρώ στο κόμμα του Προέδρου Ούγκο Τσάβες, με στόχο να συνεχίσει να παίρνει παραγγελίες για μεγάλα έργα στη χώρα της νοτίου Αμερικής. Αυτό προκύπτει από μια 17σέλιδη ειδική έκθεση της εταιρίας, που χρονολογείται από το 2007.

Νωρίτερα και μια έκθεση της τότε μητρικής εταιρίας της Ferrostaal, ΜΑΝ, είχε εντοπίσει πολυάριθμες ενδείξεις για ύποπτες πληρωμές ύψους 7,6 εκατ. ευρώ για την κατασκευή ενός εργοστασίου αερίου στη Βενεζουέλα. Κατ’ εντολήν του πρώην διευθύνοντος συμβούλου της Ferrostaal Ματίας Μίτσερλιχ, μία ομάδα της εταιρίας θα επανήλεγχε τα αποτελέσματα της έρευνας της ΜΑΝ, αλλά με εξαίρεση τη χορηγία προς το κόμμα δεν εντόπισε νέα ευρήματα.

Σε αναφορά κατόπιν ερευνών, που χρονολογείται από τον Απρίλιο του 2011, που συνέταξαν αμερικανοί δικηγόροι της εταιρίας Debevoise & Plimpton διατυπώνουν την υποψία ότι η πρόσθετη έρευνα του Μίτσερλιχ δεν είχε στόχο να ξεκαθαρίσει και να απαντήσει στα ανοιχτά ερωτήματα της έκθεσης της ΜΑΝ, αλλά αντίθετα «να τα "θάψει" και να καταστήσει αναξιόπιστα» τα πορίσματά της.

Και πράγματι, ούτε η χορηγία προς το κόμμα ούτε οι επίμαχες προμήθειες εμφανίζονται στις εκθέσεις της εταιρίας για το σκάνδαλο διαφθοράς. Πολύ περισσότερο, όπως αναφέρθηκε στην έκθεση 1/ 2008, οι καταβολές των προμηθειών της θυγατρικής στη Βενεζουέλα αφορούσαν «πληρωμές συμβούλων και δεν αποδεικνύουν καμιά συνάφεια με υπόθεση διαφθοράς».

Για τον Μίτσερλιχ υπάρχουν επίσης επιβαρυντικά στοιχεία της Debevoise & Plimpton αναφορικά με την αγορά σιδηροδρόμων από την Κροατία. Ο ίδιος φέρεται να συμμετείχε στη μυστική καταβολή μέρους της προμήθειας του 6% του συμβούλου, προκειμένου να μην κινήσει υποψίες για διαφθορά λόγω του μεγάλου ποσού. Το μυστικό μέρισμα καταβλήθηκε στον Κροάτη με τη δικαιολογία εκπόνησης μελετών, οι οποίες στην πραγματικότητα ήταν άχρηστες.

Εν τω μεταξύ, η Εισαγγελία του Μονάχου συνεχίζει τις έρευνες κατά του Μίτσερλιχ ως ύποπτου για απιστία σε σχέση με την αγορά υποβρυχίων από την Ελλάδα. Η έρευνα αφορά την εκταμίευση μίας περίεργης προμήθειας 11 εκατομμυρίων ευρώ σε μία εταιρία-φάντασμα με έδρα τις βρετανικές Παρθένους Νήσους. Σε ερώτηση του «Spiegel» o δικηγόρος του υπόπτου δεν θέλησε να απαντήσει σχετικά με τις επιμέρους διαδικασίες που ακολουθήθηκαν.

Στην περίπτωση της Ελλάδας ο δικηγόρος αιτιολόγησε τη στάση του επικαλούμενος τις τρέχουσες έρευνες της εισαγγελίας. Αλλά ο Μίτσερλιχ είχε και νωρίτερα αρνηθεί όλες τις κατηγορίες όσον αφορά αυτή την υπόθεση.

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=451492

Η ώρα της πραγματικής οικονομίας

Χιλιάδες άρθρα έχουν γραφτεί και άπειρες αναλύσεις έχουν γίνει για το τι έφταιξε και η χώρα μας κατέληξε στα χέρια του ΔΝΤ και της νεοπαγούς τρόικας. Ανάλογα με την πολιτική και οικονομικοκοινωνική σκοπιά που βλέπει ο καθένας τα πράγματα, αποδίδει ευθύνες στο μεταπολιτευτικό οικονομικό μοντέλο, στο ξεχαρβάλωμα της Δημόσιας Διοίκησης από τη δεκαετία του 1980 και μετά, στη χαμηλή ποιότητα πολιτικής διακυβέρνησης, στην είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ και στην ευρωζώνη, στους χειρισμούς της τελευταίας επταετίας (ή διετίας), στα μεγάλα προβλήματα της παιδείας εδώ και 30 χρόνια, στην έντονη ροπή στην κατανάλωση και σε πλείστους άλλους λόγους ων ουκ έστιν αριθμός.

Μολονότι η κριτική και βεβαίως η αυτοκριτική, ατομική και συλλογική, πρέπει να γίνει και τα συμπεράσματα να εξαχθούν ώστε να αποφύγουμε τα ίδια λάθη στο μέλλον, τα μείζονα θέματα για την Ελληνίδα και τον Ελληνα σήμερα είναι δύο: πρώτον, μήπως η κατάσταση ξεφύγει τελείως και βρεθούμε χωρίς δουλειά; Θα μείνουμε στο ευρώ; Και δεύτερον και εξίσου σημαντικό, πώς θα επανέλθει η χώρα στον δρόμο της υγιούς ανάπτυξης που θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας, φορολογικά έσοδα (άρα λειτουργία του κράτους) και αισιοδοξία για ένα καλύτερο αύριο;

Θα προσπαθήσω να εστιάσω στο δεύτερο. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Υπάρχει όμως πάνω από όλα μια αναγκαία συνθήκη: Η πολιτική σταθερότητα. Αν το εκλογικό αποτέλεσμα της προσεχούς αναμέτρησης δώσει τη δυνατότητα σχηματισμού ισχυρής κυβέρνησης, ικανής να παίρνει αποφάσεις που μπορεί να έχουν πρόσκαιρο «πολιτικό κόστος» (η αποφυγή του μας έχει κάνει μεγάλο κακό ως κοινωνία και ως χώρα) αλλά μεσοπρόθεσμα επιδρούν ευεργετικά, τότε μπορούμε να κοιτάξουμε το μέλλον πολύ πιο σίγουρα.

Το PSI και το «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους υπήρξε ένα καίριο και σημαντικό επίτευγμα. Ομως, οι ευεργετικές ρυθμίσεις του δεν αρκούν αν δεν ενεργοποιηθεί η οικονομία. Και αντίθετα με ό,τι συνέβαινε με κεϊνσιανού τύπου προσεγγίσεις κατά το παρελθόν, ο δημόσιος τομέας δεν έχει τους πόρους για να αντιμετωπίσει την υφεσιακή δυναμική της οικονομίας. Η παρουσία μας όμως στην ευρωζώνη μάς εξασφαλίζει ότι δημόσια έργα μπορούν να προχωρήσουν με υλοποίηση προγραμμάτων ΣΔΙΤ και πόρων ΕΣΠΑ μεγάλης προτεραιότητας.

Ομως το βασικό εργαλείο ανάπτυξης της μεταπολίτευσης, δηλαδή το καταναλωτικό μοντέλο, δεν είναι πλέον διατηρήσιμο και γιατί η κοινωνία δεν το αποδέχεται αλλά κυρίως γιατί δεν υπάρχουν οικονομικοί πόροι για να το υποστηρίξουν. Οι εγχώριες καταθέσεις έχουν μειωθεί κατά περίπου 30%, οι δε τράπεζες δεν έχουν ακόμη πρόσβαση στις διεθνείς αγορές με αποτέλεσμα η χρηματοδότηση των νοικοκυριών και επιχειρήσεων να μειώνεται διαρκώς σε σταθερές τιμές. Πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι και η ζήτηση δανείων έχει μειωθεί δραματικά, αφού η καταναλωτική εμπιστοσύνη των ελλήνων πολιτών είναι στο χαμηλότερο σημείο πολλών ετών, αν όχι δεκαετιών.

Δεν μένει καμιά αμφιβολία ότι η μοναδική ατμομηχανή ανάπτυξης είναι οι ιδιωτικές επενδύσεις. Για να υπάρχουν όμως ιδιωτικές επενδύσεις χρειάζεται εκτός από την πολιτική σταθερότητα που αναφέραμε και η απαραίτητη ρευστότητα.

Και εδώ βοηθάει το PSI με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (ελπίζω με όρους που δεν οδηγούν στη μετατροπή τους σε ΔΕΚΟ). Η επιστροφή της εμπιστοσύνης στις τράπεζες θα φέρει και επιστροφή των ιδιωτικών καταθέσεων, που με τη σειρά της θα οδηγήσει σε μείωση των επιτοκίων και στη σταδιακή έναρξη επαναχρηματοδότησης της οικονομίας εκ μέρους των τραπεζών.

Ο ενάρετος κύκλος της οικονομίας μπορεί έτσι να αρχίσει εφόσον συνοδευτεί:

1. Από την επικέντρωση του νέου αναπτυξιακού μοντέλου σε τομείς όπως η Ναυτιλία (Πειραιάς = City), η αποκεντρωμένη βιομηχανία με αξιοποίηση και υπεραξία σε εγχώριες πρώτες ύλες, ο τουρισμός, η ενέργεια, η ανάπτυξη κάθε μορφής ορυκτού πλούτου (και βέβαια υδρογονανθράκων), η αγροτική παραγωγή με καινοτόμα τεχνολογία και marketing, η διαχείριση αποβλήτων, τα οργανωμένα logistics.

2. Από τη σταδιακή αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτείας και ιδιωτικού τομέα που έχει σοβαρά τραυματιστεί, με πολλαπλές δράσεις, όπως την υλοποίηση όλων των μεταρρυθμίσεων που έχουν εξαγγελθεί, ένα νέο, δίκαιο και σταθερό φορολογικό πλαίσιο, απλοποίηση διοικητικών διαδικασιών, ενίσχυση του ρόλου των Ρυθμιστικών Αρχών στη θέση της πολιτο-κομματικής εξουσίας, τακτοποίηση υποχρεώσεων Δημοσίου (ΦΠΑ, κτλ.).

3. Από τη μεταρρύθμιση του δικαστικού πλαισίου και κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την ταχεία απονομή δικαιοσύνης.

Μέσα από την καταστροφή που έχει συντελεστεί υπάρχουν οι δυνατότητες να δημιουργηθεί ένα καλύτερο αύριο. Με περισσότερη και βεβαίως πολύ πιο παραγωγική συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, μακριά από το κρατικιστικό μοντέλο των τελευταίων δεκαετιών.

Εχει φτάσει η ώρα της πραγματικής οικονομίας: οι κάθε ειδών φούσκες του real estate, των κοινοτικών επιχορηγήσεων, του Χρηματιστηρίου, του χαμηλότοκου και πανεύκολου τραπεζικού δανεισμού που παρέτειναν για χρόνια τη συλλογική ευδαιμονία, εξαφανίστηκαν. Οσο πιο γρήγορη και αποτελεσματική είναι η στροφή της πολιτικής και της κοινωνίας στις πραγματικές αξίες της οικονομίας, τόσο πιο γρήγορα θα έρθει η ανάκαμψη.


Ο κ. Ευάγγελος Μυτιληναίος είναι επιχειρηματίας.

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=451303&h1=true