Η κυβέρνηση πρέπει να λάβει σημαντικές αποφάσεις εν μέσω πιέσεων και αμφισβητήσεων

Επισήμως το υπουργείο Οικονομικών επιμένει ότι η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει και τάσσεται κατά της αναδιάρθρωσης με οποιαδήποτε μορφή. Ανεπισήμως οι πάντες κατανοούν ότι τα πράγματα έχουν πλέον φύγει από τα χέρια της Ελλάδας καθώς οι αγορές πιέζουν πλέον την Ενωση να ξεκαθαρίσει συνολικά τη στάση της στο ζήτημα του χρέους.

Διχασμένοι οι Ευρωπαίοι
Είναι μάλιστα φανερό ότι έχουν δημιουργηθεί δύο στρατόπεδα που αντιπαρατίθενται δημοσίως για το τι πρέπει να γίνει. Από τη μία πλευρά βρίσκονται η Κομισιόν και ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ, που επιμένουν ότι δεν υπάρχει ανάγκη αναδιάρθρωσης, φοβούμενοι τις παρενέργειες μιας τέτοιας απόφασης. Κατ΄ αρχάς για τις τράπεζες και τους θεσμικούς επενδυτές (π.χ., Ταμεία) που θα υποστούν ζημιές αλλά και για το πλήγμα στην αξιοπιστία της ευρωζώνης και τον κίνδυνο «μετάδοσης» της κρίσης χρέους σε άλλες χώρες. Βάζουν έτσι σε προτεραιότητα την αυστηρή τήρηση του μνημονίου και προαναγγέλλουν ακόμη πιο σφιχτή παρακολούθηση από την τρόικα. Στον αντίποδα βρίσκεται κυρίως η Γερμανία, συνεπικουρούμενη από τη Φινλανδία. Οι υπολογισμοί της έχουν να κάνουν περισσότερο με τις εκλογικές σκοπιμότητες της κυρίας Μέρκελ, η οποία σε καμία περίπτωση δεν θέλει στο τέλος του 2012 να υποχρεωθεί να δώσει και άλλα χρήματα για τη στήριξη της Ελλάδας ή άλλων χωρών της ευρωζώνης. Αυτό θα γίνει αν ως τότε δεν έχουμε βγει στις αγορές. Ετσι προτιμά να γίνει η αναδιάρθρωση σήμερα ώστε να ηρεμήσουν οι αγορές και να διευκολυνθεί ο ελληνικός δανεισμός.

Από τη δική της πλευρά, η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι το μείζον σήμερα είναι να σταματήσει η εκκρεμότητα και η αμφισβήτηση των προοπτικών της Ελλάδας. Δεν είναι μόνο το αρνητικό κλίμα στις διεθνείς αγορές. Είναι πολύ περισσότερο το κλίμα στο εσωτερικό. Πρώτο θύμα οι τράπεζες, που όχι μόνο αδυνατούν να δανειστούν αλλά επιπροσθέτως πιέζονται λόγω του περιορισμού των καταθέσεων. Είναι υποχρεωμένες έτσι να εξαρτώνται από τις εγγυήσεις του Δημοσίου και τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενώ αδυνατούν να παράσχουν τη ρευστότητα που τόσο χρειάζονται σήμερα οι ελληνικές επιχειρήσεις. Αυτή η πιστωτική ασφυξία επιτείνει φυσικά την ύφεση.

Ταυτόχρονα βέβαια το κλίμα αναμονής σημαίνει ότι τόσο οι επιχειρήσεις όσο και οι καταναλωτές στην Ελλάδα είναι συγκρατημένοι και αναβάλλουν τις αποφάσεις τους για δαπάνες ή επενδύσεις αποτελώντας έτσι έναν ακόμη παράγοντα που συμβάλλει στην ύφεση. Σε τέτοιον βαθμό που δημιουργείται ο κίνδυνος να υποχρεωθούμε να ζητήσουμε πρόσθετη βοήθεια από την Ενωση πριν από το τέλος του μνημονίου. Με τι ανταλλάγματα και δεσμεύσεις κανείς δεν θέλει να το σκέπτεται. Οσο για την αναδιάρθρωση καθαυτή η κυβέρνηση θα έβλεπε κάποια στιγμή το ενδεχόμενο μιας συνολικής επιμήκυνσης, σε συνεννόηση βέβαια με την Ενωση. Τα ερωτήματα ωστόσο είναι πολλά. Θα επηρεάσουν μάλιστα καθοριστικά το πώς θα γίνει και κυρίως το αν θα έχει επιτυχία ή θα αποτελέσει απλώς το πρώτο βήμα για έναν νέο γύρο αμφισβήτησης. Σε μια τέτοια περίπτωση οι επιπτώσεις θα ήταν ιδιαίτερα αρνητικές και για τις τράπεζες και για τα Ταμεία, ενώ θα επηρέαζαν μακροπρόθεσμα τη δυνατότητα της Ελλάδας να βγει στις αγορές.

Ελπίζουν στο «χρυσό» σενάριο
Η απόφαση πάντως για την αναδιάρθρωση περνά έτσι κι αλλιώς από τις Βρυξέλλες, που για την ώρα είναι αρνητικές. Η πρώτη επιλογή για την κυβέρνηση λοιπόν παραμένει η φυγή προς τα εμπρός.

Η προώθηση, δηλαδή, ριζικών μεταρρυθμίσεων στην οικονομία και μαζί η υλοποίηση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, που από μόνες τους θα οδηγούσαν σε σημαντική μείωση του χρέους. Το ενδεχόμενο αυτό μαζί με την πιθανότητα περιορισμένης έστω ανάκαμψης του ΑΕΠ λόγω της αύξησης του τουρισμού και των εξαγωγών παραμένει το χρυσό σενάριο για την οικονομία. Στο Μαξίμου και στην πλατεία Συντάγματος ελπίζουν ότι θα επιτρέψει πρωτογενή πλεονάσματα και θα οδηγήσει σε αλλαγή του κλίματος για την Ελλάδα. Είναι το μεγάλο στοίχημα του Γιώργου Παπανδρέου και του Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Στην πραγματικότητα είναι το στοίχημα όλων μας!

Οι τράπεζες πρόλαβαν να διασφαλιστούν
Στον χρόνο που πέρασε τράπεζες και Ταμεία είχαν τη δυνατότητα να διασφαλιστούν έναντι πιθανών ζημιώναυξάνοντας, π.χ., τα αποθεματικά τους ή πουλώντας τα ελληνικά ομόλογα που κατείχαν- και έτσι οι επιπτώσεις μιας αναδιάρθρωσης θα είναι μικρότερες. Ταυτόχρονα πολλοί αναλυτές αναρωτιούνται αν είναι σωστό- ή ακόμη και πολιτικά εφικτό, δεδομένων των αντιδράσεων που προκαλεί η υλοποίηση του μνημονίου- η Ελλάδα και οι έλληνες πολίτες να πληρώνουν τόσο ακριβά επιτόκια και να είναι καταδικασμένοι σε μια μακρόχρονη ύφεση μόνο και μόνο για να προστατευθούν οι επενδυτές.

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=397198

Προσπάθεια για μείωση της γραφειοκρατίας σε 20 τομείς

Στην εξάλειψη των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων σε 20 τομείς του κράτους και στην επανεξέταση του πολύπλοκου νομικού πλαισίου, από το οποίο, εκτός των άλλων, πηγάζει και η διαφθορά, προχωρεί η κυβέρνηση με στόχο τη βελτίωση της εξυπηρέτησης των πολιτών και των επιχειρήσεων. Στόχος της πρωτοβουλίας αυτής του υπουργού Εσωτερικών, κ. Ι. Ραγκούση, που αναμένεται να χρηματοδοτηθεί από το πρόγραμμα διοικητικής μεταρρύθμισης, είναι:
- να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το κράτος.
- να μειωθούν ή και να αρθούν εμπόδια για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, ειδικά στην παρούσα συγκυρία.
- να ενθαρρυνθούν καινοτόμες πρωτοβουλίες φορέων που συμβάλουν στην αύξηση της απασχόλησης.
- να μειωθεί το κόστος της έκδοσης των πιστοποιητικών, βεβαιώσεων και λοιπών διοικητικών «παραγόμενων προϊόντων».
- να μειωθούν οι κακώς εννοούμενες «γραφειοκρατικές διαδικασίες» που καθιστούν πολύπλοκη και αναποτελεσματική τη δράση της δημόσιας διοίκησης, ειδικά στην περίπτωση των συναρμοδιοτήτων μεταξύ φορέων και κράτους.
- να μειωθούν ή και να αρθούν φαινόμενα κοινωνικού ή γεωγραφικού αποκλεισμού.

Μεταξύ των 20 βασικών υπηρεσιών και τομέων του κράτους που επιλέχθηκαν, μετά και από συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ενωση, να ενταχθούν στο σχετικό πρόγραμμα είναι:
- η φορολογία εισοδήματος
- η αναζήτηση εργασίας
- η κοινωνική πρόνοια (επίδομα ανεργίας, επίδομα τέκνων, ιατροφαρμακευτικές δαπάνες, υποτροφίες σπουδαστών)
- τα προσωπικά έγγραφα (διαβατήρια, άδειες οδήγησης)
- τα τέλη κυκλοφορίας
- οι οικοδομικές άδειες, αστυνομικές δηλώσεις
- οι δημόσιες βιβλιοθήκες
- τα πιστοποιητικά (γέννησης και οικογενειακής κατάστασης)
- οι εγγραφές σε ΑΕΙ
- οι υπηρεσίες υγείας
- η ασφάλιση εργαζομένων
- η φορολογία των επιχειρήσεων
- ο ΦΠΑ
- η έναρξη επιχείρησης
- η υποβολή δεδομένων σε ΕΣΥΕ
- οι δηλώσεις τελωνείου
- η περιβαλλοντική αδειοδότηση
- οι προμήθειες του δημοσίου

Στο ίδιο πρόγραμμα, που θα διαρκέσει ως το 2015, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, θα ενταχθούν ακόμη όλες οι δράσεις απλούστευσης διοικητικών διαδικασιών που περιλαμβάνονται ως υποχρεώσεις της Ελλάδας στο Μνημόνιο, καθώς και αυτές που περιλαμβάνονται στο Σύμφωνο του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Η διαδικασία της άρσης των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων, όπως επισημαίνεται, θα περιλαμβάνει τη μείωση, απαλοιφή, κατάργηση στοιχείων - δικαιολογητικών που προσκομίζει ο πολίτης ή η επιχείρηση για την παροχή υπηρεσιών, την επανεξέταση όλων των συναρμοδιοτήτων διαφορετικών φορέων του Δημοσίου, την αλλαγή του τρόπου έκδοσης των εγγράφων (π. χ. τυποποίηση, ηλεκτρονική συναλλαγή, αυτεπάγγελτη αναζήτηση, δημιουργία βάσεων δεδομένων για άντληση ή διασταύρωση στοιχείων κ. λπ) και τη μείωση του χρόνου έκδοσης.


http://www.tovima.gr/society/article/?aid=397066&h1=true

Παράγουμε με φωτοβολταϊκά το 17% του ηλεκτρικού ρεύματος που καταναλώνουμε, «Μπουμ» στην πράσινη ενέργεια

Εντυπωσιακή άνοδο εμφανίζουν οι επενδυτικές προσπάθειες στον χώρο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, με αιχμή τα αιολικά πάρκα αλλά και τα φωτοβολταϊκά. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Βήματος», σήμερα λειτουργούν αιολικά πάρκα δυναμικότητας 1.350 μεγαβάτ, ενώ η συνολική δυναμικότητα των ανανεώσιμων πηγών ξεπέρασε τα 1.900 μεγαβάτ σε όλη τη χώρα, με εντυπωσιακά άλματα στον τομέα των φωτοβολταϊκών. Το ποσοστό προσεγγίζει το 17% της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνουμε στη χώρα μας.

Στο τέλος του 2011 υπάρχει προσδοκία για αιολικά πάρκα δυναμικότητας 1.600 μεγαβάτ, από 1.350 που είναι σήμερα και από περίπου 1.300 μεγαβάτ που ήταν στο τέλος του 2010, ενώ στα φωτοβολταϊκά παρατηρείται αληθινό «μπουμ», που πάντως προβληματίζει: από 53 μεγαβάτ το 2009 στα 198 το 2010 και περίπου 400 μεγαβάτ υπολογίζονται στο τέλος του 2011- αύξηση 100%!

Σημαντικό ρόλο στην ταχύτατη διείσδυση έπαιξε η ψήφιση του Νόμου 3851 του 2010 από την υπουργό Περιβάλλοντος κυρία Τίνα Μπιρμπίλη, με τον οποίο επιταχύνθηκαν σημαντικά οι χρονικές δεσμεύσεις για την υλοποίηση ενός έργου. Η διαφορά είναι ότι σήμερα οι διαδικασίες κινούνται παράλληλα η μια με την άλλη, δηλαδή οι αδειοδοτήσεις λαμβάνονται την ίδια χρονική περίοδο, χωρίς να χρειάζεται να περιμένει κάποιος την άδεια σκοπιμότητας για να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο που είναι η άδεια παραγωγής. Η διαδικασία κινείται παράλληλα και είναι πιο σύντομη.

Ομύθος των ακριβών αιολικών
Σύμφωνα με μελέτη που εκπόνησε το Εργαστήριο Ενεργειακής Οικονομίας του ΕΜΠ με διευθυντή τον καθηγητή και πρώην πρόεδρο της ΡΑΕ κ. Π. Κάπρο, οι ΑΠΕ μειώνουν το κόστος του ρεύματος. Μάλιστα, μπορούν άνετα να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξή τους και να ελαφρύνουν στο μέλλον τον καταναλωτή.

Η μελέτη παρουσιάστηκε στο πλαίσιο εκδήλωσης του Ελληνικού Συνδέσμου Ηλεκτροπαραγωγών από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΕΣΗΑΠΕ) και ο πρόεδρός της, κ. Γ. Περιστέρης, ανέφερε ότι η διείσδυση των ΑΠΕ φέρνει αύξηση του ΑΕΠ, αύξηση των κρατικών εσόδων από τις νέες επενδύσεις ΑΠΕ, έσοδα στις τοπικές κοινωνίες, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, εξοικονόμηση λιγνίτη, ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας και εξαγωγικό προσανατολισμό της πράσινης ενέργειας.

«Το 2011 η μείωση της οριακής τιμής συστήματος (ΟΤΣ) χάρη στις ΑΠΕ θα είναι 9,5 ευρώ ανά μεγαβατώρα (ΜWh), γεγονός που σημαίνει ότι οι προμηθευτές θα αγοράσουν ηλεκτρική ενέργεια από τον ΔΕΣΜΗΕ φθηνότερη κατά 734 εκατ.ευρώ.Η διαφορά που προκύπτει από τη μείωση της ΟΤΣ χάρη στη διείσδυση των ΑΠΕ και στην αποπληρωμή των μονάδων ΑΠΕ βάσει εγγυημένης τιμής είναι ένα καθαρό όφελος που πρέπει να απολαύσει ο καταναλωτής.

Κατά συνέπεια, είναι απολύτως εσφαλμένη η εντύπωση που έχει δημιουργηθεί σε πολλούς τον τελευταίο καιρό ότι η μεγάλη ανάπτυξη των ΑΠΕ θα επιβαρύνει τον καταναλωτή επειδή αναγκαστικά θα αυξηθεί υπερβολικά το ειδικό τέλος ΑΠΕ» λέει προς «Το Βήμα» ο κ. Κάπρος.

Οι καθυστερήσεις
Παρά τη σημαντική βελτίωση του τελευταίου δωδεκαμήνου για την επίτευξη του στόχου 20% από ΑΠΕ το 2020, οι ρυθμοί πρέπει να αυξηθούν. Στόχος είναι να εγκαθίστανται στο σύστημα περί τα 500 μεγαβάτ ετησίως. Η γραφειοκρατία έχει καταγραφεί ως ο μεγαλύτερος εχθρός των ΑΠΕ τα τελευταία χρόνια: «Παρά τη ραγδαία βελτίωση των διαδικασιών, η... κεκτημένη αδράνεια και η απροθυμία της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης εξακολουθούν να μας ταλαιπωρούν» λέει προς «Το Βήμα» ο κ. Σ. Σεϊμανίδης, έμπειρος και παλαιός μελετητής αιολικών πάρκων.

Πληγή υπήρξε και η απουσία χωροταξικού σχεδίου επί σειρά ετών αλλά και η έλλειψη, μέχρι το 2010, εθνικού σχεδιασμού που να λαμβάνει υπόψη τόσο τις δεσμεύσεις της χώρας που απορρέουν από τις κλιματικές αλλαγές όσο και την αξιοποίηση του τεράστιου ανανεώσιμου δυναμικού που διαθέτει. Τελευταίο αλλά όχι έσχατο πρόβλημα είναι οι αντοχές των υποδομών της ΔΕΗ. Το υφιστάμενο δίκτυο δεν επιτρέπει να δεκαπλασιάσουμε (10.000 μεγαβάτ) ως το 2020 την ισχύ σε αιολικά και να «πιάσουμε» έτσι τον κοινοτικό στόχο για τον οποίο έχουμε δεσμευθεί.

Μια αληθινή ιστορία «αιολικής» τρέλας...
Γ ια να αντιληφθούμε τα προβλήματα και τις περιπέτειες μιας επένδυσης σε αιολικά έργα, θα υπενθυμίσουμε μια αληθινή ιστορία που συνέβη προ λίγων ετών: Γνωστός ενεργειακός όμιλος του εξωτερικού ζήτησε άδεια για να κατασκευάσει ένα από τα μεγαλύτερα αιολικά πάρκα στη Νότια Ελλάδα. Οι άνθρωποι, επειδή είναι επαγγελματίες, έβαλαν έλληνα μάνατζερ στην επένδυσή τους, ακριβώς για να έχει καλύτερη πρόσβαση στην Κεντρική Διοίκηση και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αφού έκανε τον πρώτο κύκλο με την Κεντρική Διοίκηση, ο μάνατζερ σκέφθηκε να μιλήσει με τον δήμαρχο της περιοχής όπου θα φτιαχνόταν το αιολικό πάρκο, καθώς πληροφορήθηκε ότι είχαν αρχίσει κάποιες γκρίνιες από κατοίκους της περιοχής στα τοπικά καφενεία.

Οι πρώτες κουβέντες του τοπικού άρχοντα ήταν χαρακτηριστικές: «Εγώ τη θέλω πολύ αυτή την επένδυση στην περιοχή μου,αφού δεσμεύτηκες κιόλας ότι θα προσλάβεις και άτομα από τον δήμο.Θα πρέπει να ξέρεις όμως ότι στο δημοτικό συμβούλιο θα έχεις πρόβλημα.Εγώ έχω εκλεγεί με το...τάδε κόμμα,αλλά ο επικεφαλής της μειοψηφίας στο συμβούλιο που έχει εκλεγεί με το... δείνα κόμμα και παριστάνει τον οικολόγο θα σου κάνει τη ζωή μαρτύριο.Δυστυχώς,έχει δύναμη και δεν μπορώ να τον πείσω,διότι είμαστε τσακωμένοι από τις εκλογές».

Ο μάνατζερ της επένδυσης κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά και ρώτησε: «Δεν υπάρχει τίποτε που να μπορούμε να κάνουμε ώστε να διορθώσουμε την κατάσταση;». Επειτα από λίγη σκέψη, ο δήμαρχος του απήντησε αποκαλύπτοντας το «κλειδί» για τη λύση των προβλημάτων: «Ακου να δεις τι θα κάνουμε. Θα μου δώσεις 300.000 ευρώ, εγώ θα τις μοιράσω στο δημοτικό συμβούλιο και σε αυτόν τον...ψευτοοικολόγο.Μόνο έτσι θα γίνει η δουλειά». Ο μάνατζερ, που μπήκε στο νόημα, τον ρώτησε αφελώς: «Μα καλά, πώς θα του δώσεις χρήματα αφού είστε τσακωμένοι;», για να εισπράξει αμέσως την απάντηση: «Μη στενοχωριέσαι, με το δωράκι αυτό θα φιλιώσουμε!».

Η επένδυση παρέμεινε για μεγάλο διάστημα «παγωμένη», οι υποψήφιοι επενδυτές κάλεσαν επίσημα την Κεντρική Διοίκηση να παρέμβει, κινητοποιήθηκε ακόμη και ο πρεσβευτής στην Αθήνα, της χώρας προέλευσης των επενδυτών, δόθηκαν υποσχέσεις για εξάλειψη της διαφθοράς αλλά τελικώς δεν έγινε τίποτε και οι ξένοι πούλησαν πάμφθηνα την άδεια για το πάρκο και εξαφανίστηκαν.

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=397301&h1=true